Agnieszka Budenko

04 września - 28 września 2009


Agnieszka Budenko zaprezentuje w Galerii Ateneum Młodych najnowszy cykl prac. Jej obrazy trudno zaliczyć do malarstwa batalistycznego, ale można interpretować ich tematykę jako antywojenną.

W jej pracach pojawiają się formy bomb, torped, schematy lotniskowców. Nie sposób nie myśleć o aktualności całej machiny wojennej, mimo, że lotniskowce i łodzie podwodne na jej obrazach zdają się być „tylko na manewrach”. Czytamy jednak te jednoznaczne formy w szerszym kontekście słowa wojna, sięgamy do konotacji tego pojęcia, myśląc o innych kojarzących się z nimi słowach: walka, przemoc, siła, uległość, etc. Patrząc na jej obrazy myślę o kruchości istoty ludzkiej w obliczu militarnej siły, ale też o pozornej kruchości tego co kobiece, wszak namalowała je kobieta. Kobiecość jest obecna w pracach Agnieszki bardzo wyraźnie, na przykład czytelnie wyartykułowana przez kolorystyczne odniesienia do seksualności. Delikatne, różowe tła i cieliste formy wydobywające się spod czerni i szarości” łodzi podwodnych” mają jednaj swoją siłę i decyzję.

Kazimierz Braun: „(…) LUDZIE wymyślają maszyny i nadają im swoje cechy, ale maszyny „wychowują” ludzi, sugerują im lub narzucają określone zachowania, style życia i sposoby myślenia, czynią swoimi niewolnikami, alienują ich nawzajem i wobec ich własnych dzieł, narzucając im „swoją” kulturę”.

KULTURA to całokształt materialnego i duchownego dorobku ludzkości- to wszystko, czego ludzie nauczyli się w ciągu wieków poprzez proces naśladownictwa, wychowania i nauki i co zdołali przekazać swym potomkom. Kultura stanowi zorganizowany system życia, zachowania społecznego zgodnego z jej prawami i regułami rozwoju. Jest więc wyznacznikiem zachowań ludzkich, norm moralnych, a także i miejsca w świecie obojga płci. Jeśli więc nasz byt uwarunkowany jest kulturowo, dlaczego by ludzkości nie nazwać maszynerią, a istot ludzkich nie widzieć jako MASZYNY wyposażone w podzespoły o określonych właściwościach?

By przedstawić AKT nie muszę odkrywać ludzkiego ciała. Rozkład na części, podglądanie wnętrza okrętu, osnutego delikatnością koronek, inwigilujący uświęcone relikwia pocisk, rozdzierające cielista materię, organiczne kształty armat, atakujące subtelną, koronkową osnowę w swych ostatnich sekundach samoloty samobójcze, wydają się być niemalże obscenicznym przedstawieniem.


Agnieszka Budenko o projekcie.

CKM to skrót:
ciężkiego karabinu maszynowego. CKM to również skróty od poruszanych przeze mnie pojęć człowiek kultura maszyna. Pojęć będącychwe wzajemnych relacjach, powiązanych ze sobą i współzależnych w mojej opowieści.

Tytuł wystawy CKM nie jest przypadkowy. Historia tych obrazów zaczęła się od rozważań na temat człowieka, którego zachowania uwarunkowane są kulturowo.

C
Czym jesteśmy. Czym stajemy się w konfrontacji z maszyną. Czym staje się maszyna. Częścią naszego życia, kultem , religią, naszym ciałem, nami, a przewrotnie rzecz biorąc, my stajemy się nimi.

K
Kultura stanowi zorganizowany system życia, zachowania społecznego, zgodnego z jej prawami i regułami rozwoju. Jest więc wyznacznikiem zachowań ludzkich, norm moralnych, a także i miejsca w świecie, obojga z płci.

M
Jak niewiele dzielić może człowieka od maszyny. Funkcjonuje w oparciu o te same schematy, powtarza te same czynności, wraz z błędami i poprawnymi odruchami. Okrywa się płaszczem wrażliwości i uczuć - widać na nim miłość, radość, strach, nienawiść, pragnienia seksualne, siłę, słabość, wolę przetrwania, moc jakoby swoiste oznaki postępowań prymitywnych, instynktownych . Wszystkie – jak w dobrym mechanizmie - schematycznie poukładane w umysłach.


Powrót