Ale Cyrk! - reprezentanci polskiej szkoły plakatu

Studia w latach 1948-55 w Katedrze Grafiki i Plakatu, prowadzonej przez Henry-ka Tomaszewskiego na ASP w Warszawie. Od 1953 był związany z Centralą Wynajmu Filmów, której mecenat pozwolił przetrwać najgorsze lata socrealizmu przyszłym koryfeuszom „polskiej szkoły plakatu”. Młodożeniec, podobnie jak inni projektanci plakatu w tym okresie, przemycał w swych pracach elementy ikonograficzne i cechy stylistyczne niedopuszczalne w sztuce oficjalnej (deformacja, metaforyczny skrót o nie zawsze „słusznej” wymowie, pesymizm itd.). W następnych latach artysta wypracował własny, powszechnie rozpoznawalny styl plakatu, bazujący na uproszczonym rysunku, stosowaniu wyraźnie wyodrębnionych grubym konturem kształtów oraz dużych płaszczyznach kontrastujących kolorów, co zbliżało jego prace do sztuki ludowej.

Ur. w 1937 r. w Dmytrowie na Kresach Wschodnich. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1953-58), a następnie w latach 1961-64 w warszawskiej ASP, gdzie w 1964 r. uzyskał dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Grafiki. Od 1965 r. zajmuje się dydaktyką z zakresu projektowania graficznego. Profesor zwyczajny. Uprawia grafikę w kategoriach figuralnych, symbolicznych i semantycznych. Prace w zbiorach muzeów europejskich, amerykańskich i azjatyckich. Laureat wielu nagród, m.in. uzyskanych w konkursach na „Najlepszy Plakat Warszawy” (wyróżniany ponad czterdzieści razy, w tym czterokrotnie nagrodą roku), na Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach (cztery medale srebrne i jeden złoty); nominowany do Grand Prix na III Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach (1997). W konkursie Grafiki Warszawskiej zdobył kilkanaście nagród miesiąca, oraz Nagrodę Roku Rektora Akademii Sztuk Pięknych (1996), Nagrody Roku SBWA (1997), Nagrody Roku KORAMU (1998); Grand Prix Prezydenta Miasta Warszawy (2003).

Studia w ASP w Warszawie ukończył w 1955r. Zajmował się grafiką użytkową, głównie plakatem i układem graficznym książek. Od 1960r. był kierownikiem artystycznym czasopisma "Projekt". Laureat nagród i wyróżnień za plakat i znak graficzny, posiada wiele dyplomów w konkursie na najlepszy plakat Warszawy oraz nagród w konkursie na najpiękniej wydane książki roku. Brał udział w wystawach plakatu i grafiki użytkowej w kraju i za granicą. Zdobył II nagrodę na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Lahti. Za całość pracy nad książką otrzymał nagrodę specjalną Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.

Uprawiał grafikę warsztatową i użytkową, rysunek i film eksperymentalny. Od 1961r. mieszkał na stałe za granicą.

Był synem malarza Alfreda Lenicy. Skończył średnią szkołę muzyczną w Poznaniu w 1947 oraz studiował na Politechnice Warszawskiej (Wydział Architektury 1952). Od 1945 współpracował jako rysownik, od 1948 publikował teksty krytyczne na temat grafiki, plakatu i karykatury, od 1950 był redaktorem graficznym tygodnika "Szpilki". W 1954 został asystentem w katedrze plakatu warszawskiej ASP. W 1957 zrealizował z Walerianem Borowczykiem pierwszy film animowany. Po zrealizowaniu kilku następnych i kłopotach z wprowadzeniem ich na ekrany, wyjechał na stałe za granicę - do Paryża. W 1974 prowadził wykłady na temat plakatu na uniwersytecie Harvarda w Cambridge, od 1979 do 1985 kierował katedrą filmu animowanego na uniwersytecie w Kassel, od 1986 do 1994 profesor plakatu i grafiki w Hochschule der Kunste w Berlinie.

Jan Lenica uprawiał wiele gatunków sztuki, obok filmu animowanego wybija się jako jeden z głównych autorów polskiej szkoły plakatu. Był autorem rysunków satyrycznych, projektował kostiumy teatralne, jest autorem ilustracji książkowych. Wystawiał swoje plakaty, rysunki i grafiki na wielu wystawach w kraju i za granicą. Otrzymał wiele nagród za twórczość plastyczną (m.in. na Biennale Plakatu w Warszawie, festiwalu filmowym w Karlovych Varach, nagroda Julesa Chereta w Annecy).

Waldemar Świerzy, plakacista, grafik, ilustrator książek. Autor m.in. obwolut do znakomitej serii PIW-owskiej Współczesna proza światowa. Projektował też okładki do płyt, kalendarze i znaczki pocztowe. Jako wystawiennik przygotowywał oprawy graficzne dla polskich pawilonów na Międzynarodowych Targach m.in. w Nowym Jorku, Lipsku, Wiedniu, Casablance i w Poznaniu.
Urodził się w Katowicach. Studia odbył w latach 1947-1952 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Wydział Grafiki w Katowicach). Malarstwa uczył się u prof. Rafała Pomorskiego, grafiki u prof. Józefa Mroszczaka. Od 1965 roku zajął się pracą dydaktyczną w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu jako kierownik Pracowni Grafiki Projektowej. W 1970 roku prowadził cykl wykładów dla grafików w Hawanie, w latach 1979-1980 na Uniwersytecie w Meksyku, w 1985 roku wykładał w Hochschule der Kunste w Berlinie Zachodnim. W 1979 roku został przewodniczącym Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie. W 1994 roku objął pracownię plakatu na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.
W 1959 roku otrzymał Grand Prix im. Toulouse-Lautreca na 1. Międzynarodowej wystawie plakatu filmowego w Wersalu za plakat Czerwona Oberża, zaś w 1962 roku na tej samej wystawie zdobył trzecią nagrodę za plakat Dwa piętra szczęścia. W 1970 roku otrzymał I nagrodę Prix 10. Biennale de Sao Paulo. W 1975 i 1985 roku zdobył pierwszą nagrodę na Konkursie plakatów filmowych tygodnika "Hollywood Reporter" w Los Angeles (Ziemia obiecana i Psy wojny).
W 1997 roku Świerzy otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był członkiem prestiżowej Aliance Graphique Internationale (AIG).
Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Stedelijk Museum w Amsterdamie, Kunstbiblothek w Berlinie, Ermitażu w Leningradzie, Institute of Contemporary Art w Londynie, Muzeum Narodowym w Poznaniu, Muzeum Plakatu w Wilanowie i wielu innych prestiżowych muzeach na świecie i w Polsce.
Waldemar Świerzy należał do ścisłego grona najwybitniejszych polskich plakacistów, jest jednym z twórców "polskiej szkoły plakatu" z lat 60. i 70. XX wieku. Jak sam niejednokrotnie podkreślał w wywiadach duży wpływ na wybór przyszłego zawodu miała w jego przypadku nauka w pracowni świetnego grafika i pedagoga, Józefa Mroszczaka. To on właśnie namówił Świerzego do przeprowadzki tuż po dyplomie do Warszawy, gdzie zaproponował mu pracę w dziale graficznym Wydawnictwa Artystyczno-Graficznego (przemianowanego później na Krajową Agencję Wydawniczą), którą artysta kontynuował przez wiele lat.
Świerzy jest autorem imponującej, o ile nie rekordowej, ilości plakatów, stworzył ich ponad półtora tysiąca. O popularności jego prac świadczy fakt, że plakat Mazowsza (1954) został powielony w milionie egzemplarzy. Artysta projektował głównie plakaty o tematyce kulturalnej (teatralne, filmowe, cyrkowe i muzyczne), ale w jego dorobku nie brakuje także prac o wymowie społecznej czy propagujących sport.

Studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo na Wydziale Rzeźby, następnie na Wydziale Grafiki. W latach 1961-71 wykładał na macierzystej uczelni. W tym czasie powstała większość zaprojektowanych przez niego plakatów, w tym pozycje uznawane za najlepsze (plakat do filmu "Ptaki" Hitchcocka, plakat do filmu "Głód" Henninga Carlsena).