Awadgardowy Picasso, bajkowy Chagall, zmysłowa Fini, ekscentryczny Dali

Żona Konstantego Jeleńskiego (1922r.-1987r.). Nie ukończyła żadnej szkołt artystycznej. Wzorowała się sztuką prerafaelitów, A. Beardsleya i G. Klimita. Jej pierwsza wystawa odbyła się w 1935r. w Paryżu, gdzie poznała m.in. P. Eluarda, M. Ernsta i V. Braunera. W latach 40-tych interesowała ją biologiczna wegetacja, przemijanie, rytm przyrody. Prace z lat 60-tych były przepełnione erotyzmem, symbolizującym się przede wszystkim zmysłowymi kotami-sfinksami. Oprócz malarstwa zajmowała się też scenografią, projektowaniem kostiumów teatralnych i ilustrowaniem książek. Była uważana podobnie jak Salwador Dali i Max Ersten za typową przedstawicielkę surrealizmu.

Francuski malarz i grafik pochodzenia rosyjskiego. Wybitny przedstawiciel École de Paris. Rysunku uczył się u witebskiego malarza Juda Pen. W 1907r. rozpoczął studia w Akademii petersburskiej .W latach 1910-1914 przebywał na stypendium w Paryżu, gdzie zetknął się z kubizmem i zaprzyjaźnił z G. Apollinairem i M. Jacobem. W 1915r. ożenił się z Bellą , była ona muzą wielu jego obrazów. W 1919r. był kierownikiem artystycznym Państwowego Teatru Żydowskiego w Moskwie. Od 1947r. mieszkał na stałe w Paryżu. Po naiwno-realistycznych obrazach w początkowej twórczości, uległ wpływom kubizmu, ekspresjonizmu i surrealizmu. W jego obrazach przeważa pogodna tematyka miłosna, pejzaże, sceny religijne. Charakterystycznymi dla niego środkami wyrazu są m.in. deformacja kształtów, zachwianie proporcji, przewaga żywych czerwieni,m błękitów i zieleni.

Hiszpański malarz, grafik, dekorator, ilustrator i teoretyk malarstwa. Był czołowym przedstawicielem surrealizmu. W latach 1921-1926 uczęszczał do Akademii San Fernando w Madrycie. W 1926r. wyjechał do Paryża, gzdie poznał m.in. P. Picassa i T. Tzarę. Związany był z G. Eluard, która była jego muzą. Przyjaźnił się z F. G. Lorca, L. Bunuel`em i R. Albertini. Kilka lat przebywał w Ameryce. Od 1982r. po śmierci swojej partnerki życiowej, wiódł życie w odosobnieniu. Dzięki indywidualnej metodzie twórczej (paranoicznokrytycznej) do swojej twórczości wprowadził atmosferę niezwykłości i fantastyki. Wprowadził wirtuozerską technikę graniczącą z iluzjonizmem.