Bettina Bereś - Uczta

Bettina Bereś - dorastając w domu, gdzie sztuka stanowiła codzienność, była głównym tematem rozmów i motorem działań - musiała samodzielnie wywalczyć własną przestrzeń artystycznej kreacji. Córka rzeźbiarzy i performerów Grupy Krakowskiej: Marii Pinińskiej i Jerzego Beresia była skazana na podobną drogę życiową. Przekleństwo czy przeznaczenie? Z niełatwej sytuacji dziecka dwóch wybitnych i wyrazistych osobowości, wybrnęła bardzo zgrabnie: maluje obrazy, haftuje, po matce odziedziczyła także talent do prac ogrodowych. Wychowana w kulcie awangardy, przekornie wybrała malarstwo. I niezależność w budowaniu własnego, artystycznego języka.

Malarstwo Bettiny Bereś, jakie dziś znamy, powstało w reakcji na wszechobecny, wizualny zgiełk, chaos współczesności. Wybór obiektów prostych, niezbędnie użytecznych, tworzy alternatywę dla cywilizacji nadmiaru i kreowanych sztucznie potrzeb. Krytycy zobaczyli w tych płótnach „ikony domowej codzienności” i „protestancką z ducha pochwałę prostego życia”. Pisano, że emblematyczne sprzęty, stojąc stabilnie, frontalnie, jak pomniki - „dumnie zaświadczają o swojej godności”, dostępują „uwznioślenia” i „artystycznej nobilitacji”. Sam dobór malowanych przedmiotów zaprzecza ich trywialności. Kuchenne, niedzisiejsze „statki”, zużyte meble, dziwaczne, staromodne naczynia - niosą w sobie ładunek nostalgii, przemijania i dużej wizualnej urody.”

Krystyna Czerni