Bettina Bereś - Zdjęcie zaręczynowe

Proste i oczywiste obrazy, figuratywnie łatwe i rozpoznawalne budzą swoisty niepokój. Ale przede wszystkim niosą klimat bezpieczeństwa, macierzyństwo dnia powszedniego. To niemal klasztorna rutyna codziennie odmawianej modlitwy obowiązków. Akceptujemy ten świat bez oporu. Uznajemy go za własny. Rozpoznajemy w nim własne wspomnienia. Nawet te, których nigdy nie mieliśmy. Jak przywołanie oranżady w proszku u Güntera Grassa stanowi tajemne przejście w dzieciństwo pełne magicznych rytuałów i inicjacji, tak przedmioty z obrazów Bettiny Bereś przenoszą nas w świat, który okiełznał chaos współczesności. Jej płótna są wykładnią konfucjanizmu i protestanckiej pochwały prostego życia zrazem. Tak przezroczyste na pozór w swych znaczeniach niosą skomplikowany ładunek znaczeń.           




Powrót