Cyril Barrand - Prace
Cykl prac Barranda to spojrzenie na polską tożsamość z podwójnej perspektywy: obcego i zarazem „tubylca”, współczesnego francuskiego artysty, który mieszkał w Polsce kilka lat, starał się ja poznać i zrozumieć. Swoją opowieść Barrand kreśli z lekkim dystansem, ironią a zarazem wyczuwalnym przywiązaniem do tego kraju. Mówiąc o Polsce, posługuje się wideo, fotografią, kolażem, wykrojami krawieckimi i haftem. Odnosi się zarówno do wydarzeń i miejsc historycznych (obóz w Majdanku, Pałac Kultury i Nauki), jak i legend (Lubliński „kamień nieszczęścia”), tradycji i elementów życia codziennego (tancerze w strojach ludowych z etykiety piwa Żywiec - Wars i Sawa, mydło Wars, obieranie ziemniaków…); Nieoczywiście zestawia przedmioty i wydarzenia, grając ich symboliką dopisuje własny komentarz, czasem wskazówkę; rejestruje wizerunek Polski, jaką mu pokazano, i jaką sam odkrył.
Cyril Barrand, absolwent Ecole des Arts Décoratifs w Strasburgu (1987-1992), z wyboru globtroter, rozwija w swojej twórczości metodę asemblażu, badając kontrasty społeczeństwa rozdartego pomiędzy przeszłością, a przyszłością, swymi tradycjami, a dążeniem ku nowoczesności. Tajemnicza nić czerwieni/Cousu de fil rouge kreśli i fastryguje kilka wątków podróży po Polsce. Metodę, którą stosuje czerpie z historii, mitów, legend i codzienności. Artysta zestawia i łączy ze sobą różnorakie formy, materiały, przedmioty, jak również motywy tradycyjne oraz ludowe (takie jak tancerze na etykiecie piwa Żywiec, mydło Wars z pociągu PKP, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie). Nie waha się bawić konturem i odrębną frazą, medytacją i kpiną, tym, co poważne i tym, co absurdalne.
Powrót
Cyril Barrand, absolwent Ecole des Arts Décoratifs w Strasburgu (1987-1992), z wyboru globtroter, rozwija w swojej twórczości metodę asemblażu, badając kontrasty społeczeństwa rozdartego pomiędzy przeszłością, a przyszłością, swymi tradycjami, a dążeniem ku nowoczesności. Tajemnicza nić czerwieni/Cousu de fil rouge kreśli i fastryguje kilka wątków podróży po Polsce. Metodę, którą stosuje czerpie z historii, mitów, legend i codzienności. Artysta zestawia i łączy ze sobą różnorakie formy, materiały, przedmioty, jak również motywy tradycyjne oraz ludowe (takie jak tancerze na etykiecie piwa Żywiec, mydło Wars z pociągu PKP, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie). Nie waha się bawić konturem i odrębną frazą, medytacją i kpiną, tym, co poważne i tym, co absurdalne.
Powrót

