Czas kolażu

W latach 1998-2003 studiowała w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. W 2000r. studiowała w The Art Students League w Nowym Jorku. W 2001r. założyła dwumiesięcznik artystyczny " Sekcja", rok później otworzyła także Galerię Zakręt w IHS UW. Publikuje teksty o sztuce. Jest autorką niekomercyjnych filmów o sztuce ( " Z kamerą wśród artystów", zbiór rozmów o ojcu E. Dwurniku z udziałem m.in. M. Bałki, P. Kwieka, M. Maciejowskiego, W. Sasnala, Ł. Gorczycy).

Uprawia rysunek i malarstwo (od 2001r. kontynuuje cykl "Banknoty"), wydaje też niskonakładowe, autorskie książki artystyczne.

Kama Sokolnicka, ur.1978, mieszka i tworzy we Wrocławiu.

Absolwentka wydziału grafiki wrocławskiej ASP (dyplom z rysunku zawodowego w 2003 r. w pracowni prof. E. Geta-Stankiewicza). Pobyty twórcze w Europejskim Centrum Współczesnych Działań Artystycznych CEAAC w Strasbourgu (2004) i w Kolonii Artystów w Stoczni Gdańskiej (2005). Prace w kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych i w kolekcjach prywatnych. Od 2008 r. współpracuje też z Tomaszem Zalejskim-Smoleniem (I nagroda na 8 Raciborskim Festiwalu Sztuki za wspólną pracę "Martwa natura").

Aktywna na wielu obszarach sztuki jak malarstwo, instalacja, projekty site-specific, bookart czy animacja. W swoich pracach zajmuje się głównie procesami związanymi z zamieszkiwaniem, przebywaniem, pamięcią miejsca, fenomenem horror vacui i przemieszczaniem się. Oscyluje pomiędzy obserwowaniem a byciem w/wewnątrz. Posługuje się różnymi mediami by analizować relacje między przestrzenią, człowiekiem i przedmiotami; ważne jest to, co dzieje się między tymi elementami, co nie tkwi w nich samych. Wszystko to konsekwentnie znajduje odbicie w formach i materiałach, jakich artystka używa do swoich realizacji.

edukacja
1998-2003 studia na Wydziale Grafiki wroclawskiej Akademii Sztuk Pieknych;
dyplom pt. “Kotłownia z częścią socjalną” w Pracowni Rysunku
Zawodowego prof. E. Geta-Stankiewicza

prace w kolekcjach
2008 Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych
prace w 3 kolekcjach prywatnych

pobyty twórcze
2005 Extreme Art, Kolonia Artystów, Stocznia Gdańska
2004 Centre Europeèn d’Actions Artistiques Contemporaines, Strasbourg

wybrane publikacje
Przegląd Młodej Sztuki w Ekstremalnych Warunkach SURVIVAL6, katalog, Art Transparent,
Wrocław, ISBN 978-83-926272-4-1, 2008
Turbulencje, katalog, Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Stowarzyszenie Artystyka,
ISBN 83-916784-4-X, 2008
Książka zamknięta - czas i przestrzeń form wydawniczych, BWA Wrocław,
ISBN 978-83-89308-38-2, 2008
Entropia. Transfert Gallerie Polacche a Roma, Istituto Polacco di Roma, 2008
MUTATIONS/PRZEMIANY, CEAAC Strasbourg, ISBN 978-2-910036-50-8, 2007
Wrocław sztuki. Sztuka i środowisko artystyczne we Wrocławiu 1946-2006, ASP Wrocław,
ISBN 978 - 83-925099-1-2, 2006
8 Międzynarodowy Festiwal Sztuki Książki CZAS, ZPAP Warszawa, ISBN 83-88735-56-X, 2006
FORMAT pismo artystyczne nr 47, Fundacja im. Eugeniusza Gepperta, Wrocław,
ISSN 0867-2555, 2005

Urodził się w Warszawie. W latach 2002-2007 studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskał w 2007 roku w pracowni Krzysztofa Wachowiaka. W latach 2004-2007 współtworzył nieformalną grupę Pracownia Nuku. W 2007 roku nakładem Korporacji Ha!art ukazał się jego debiutancki album Kolaże.
Malarz, fotograf, twórca kolaży, autor ilustracji do pism muzycznych, społecznych i kulturalnych, projektant okładek książek i płyt. Autor ilustracji dla "Machiny" i okładki na 65-lecie "Przekroju". Fascynowały go podróże, stare fotografie, filmy, rodzinne historie. Jedną ze swoich prac - fotokolaż zrealizowany w klubie Warszawa Powiśle - zatytułował Dlaczego nie wszyscy kochamy przygody?
Największym uznaniem odbiorców i krytyków cieszyły się jego kolaże w technice, którą interesował się od dzieciństwa - wspólnie z ojcem robił wyklejanki i kompozycje ze zdjęć wycinanych z różnych czasopism.

Urodziła się w Warszawie. W latach 1995-2000 studiowała w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tworzy filmy wideo, rysunki, obiekty, instalacje, ilustracje dla prasy. Pisze teksty - publikowała w "Czereji" (piśmie wydawanym przez Artura Żmijewskiego), katalogach wystaw, prowadzi blog o podróżowaniu komunikacją miejską (autobus.blog.pl). Współpracuje z Fundacją Galerii Foksal. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Wczesne prace Anny Niesterowicz opierały się na tematach zaczerpniętych z własnego życia, szczególnie z dzieciństwa. W filmach wideo często posługiwała się metodą found-footage. Jej pierwszy film GIEREK (2000) został zmontowany ze znalezionego w archiwum materiału dokumentującego wizytę Edwarda Gierka w przedszkolu artystki. Przedstawia propagandową scenę - spotkanie między pierwszym sekretarzem PZPR a Niesterowicz jako małą dziewczynką. Jak pisze Łukasz Ronduda, "sięgnięcie po ten, stanowiący część jej biografii, film pozwala artystce zanalizować relacje pomiędzy dwoma przenikającymi się wymiarami ludzkiego życia: prywatnym a publicznym".
Pracę dyplomową Anny Niesterowicz stanowiła instalacja wideo CIEMNOŚĆ I PLEŚŃ (2000). Tytuł zaczerpnięty został z opowiadania Stanisława Lema - jego głównym motywem była zmutowana bakteria, za sprawą której dojść może do zagłady świata (ciemność i pleśń były niezbędne do rozpoczęcia tego procesu). Instalacja odtwarzała rozmowę z wujem artystki - nałogowym alkoholikiem i "żulem", mieszkającym w domu, w którym ona spędziła dzieciństwo. Jak stwierdziła sama Niesterowicz,
"robię z tego mojego wstydu pracę dyplomową. Był dla mnie tematem tabu".
Stach Szabłowski określił pracę jako "rzecz z pogranicza prywatnej mitologii, reportażu społecznego i przypowieści o czającym się w człowieku zarodku samozniszczenia".
Na wystawie SEXXX w 2000 roku Niestrowicz wspólnie z Rafałem Grabowskim pokazali film DO KRWI OSTATNIEJ - nagranie ich stosunku seksualnego, w czasie którego artystce zaczyna lecieć krew z nosa.
"Zdecydował przypadek - skoro poszła mi krew z nosa uznaliśmy, że praca sama się zrobiła" - mówiła wówczas Niesterowicz.
Tryptyk wideo 07 ZGŁOŚ SIĘ z 2001 roku (BIERZE MNIE PAN?, JA W OGÓLE NIE MAM PRAWA JAZDY oraz ZRÓB JEJ TAK JAK W KINIE) oparty został na scenach wyciętych z popularnego w czasach PRL-u serialu kryminalnego o poruczniku Borewiczu - twardzielu i kobieciarzu. Jego przygody dziś wydają się absurdalne. Filmy Niesterowicz są dekonstrukcją zachowania i języka przewijających się w serialu.

W 2002 roku artystka sfilmowała zaplecze biurowe Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (NIEPRAWDZIWY ZAMEK), które jak się okazuje, bardziej przypomina zwykły urząd niż powszechne wyobrażenia o życiu instytucji kulturalnej. Niesterowicz uwydatniła tu kontrast między częścią otwartą dla publiczności a tym, co się za nią kryje. Podobnie na wystawę RZECZYWIŚCIE, MŁODZI SĄ REALISTAMI w tym samym roku artystka sfilmowała parę kuratorów CSW (Ewę Gorządek i Stacha Szabłowskiego) przy ich biurokratycznych obowiązkach.

Zainteresowania Niesterowicz przechodziły stopniowo od ujawniania sfery własnej prywatności i związanych z nią obszarów tabu do skupienia na problemie szeroko pojętego języka. Przejawia się ono zwłaszcza w jej rysunkach i wyszywanych prostym ściegiem makatkach.

W pracy ROSEBUD (2001) Niesterowicz stworzyła ślad po nieistniejącym neonie - słowie wypowiadanym przez głównego bohatera filmu Orsona Wellesa "Obywatel Kane", w którym funkcjonuje ono jako odległe wspomnienie z dzieciństwa (napis na saneczkach). Wideo HH (2002) dotyczy tworzenia się nowych kodów językowych, ukazuje "alfabet" kultury hip-hopowej, zarówno języka mówionego, jak i języka ciała. Z kolei kabałą i wirusologią inspirowana była oparta na ukrytym znaczeniu słów i znaków wystawa LOGICAL COOKING (2003) w Fundacji Galerii Foksal.

W 2005 roku na wieży przy wejściu do Bytomskiego Centrum Kultury Niesterowicz zainstalowała neon POLSKA CZĘŚĆ ŚLĄSKA - napis niejednoznaczny i mogący być różnorako odczytywany. Nawiązywał do skomplikowanej tożsamości Śląska, podkreślając złożoność relacji między kulturową odrębnością i państwową przynależnością, a także między historią i teraźniejszością.

Duchy z przeszłości powracały również na wystawie HAŃBA w 2006 roku w Fundacji Galerii Foksal w Warszawie. Artystka stworzyła na niej pomieszczenie wypełnione propagandowymi, skrajnie prawicowymi pismami z lat dwudziestych i trzydziestych, które zestawiła z antysemickimi głosami na współczesnych forach internetowych.

W latach 2004 - 2009 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, uzyskując dyplomy z wyróżnieniem w zakresie Pedagogiki Sztuki, Krytyki i Promocji Sztuki oraz Malarstwa. W 2009 r. była laureatką programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska”. Wraz z Natalią Całus, od 2006 r. tworzy grupę artystyczną „Rżnięty Kryształ”. Członkini poznańskiego Stowarzyszenia Starter, zajmującego się organizacją wystaw i promocją młodych twórców. Jej prace prezentowane były miedzy innymi na Festiwalu Sztuki Młodych w Szczecinie, podczas targów Vienna ARTFAIR wraz z Galerią Program z Warszawy oraz Kunstsalon Art Fair w Berlinie.

Zob. też Grupa Rżnięty Kryształ

Fotograf, antropolog kultury, badacz surrealizmu. Absolwent Fotografii w PWSFTViT w Łodzi, Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na UW i Studium Doktoranckiego w Instytucie Sztuki PAN. Jest stypendystą m.in. Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Stypendium Artystycznego m.st. Warszawy. Jest redaktorem kwartalnika “Konteksty”, swoje teksty publikował m.in. w “Tygodniku Powszechnym”, “Res Publice Nowej”, “Literaturze na Świecie”, “Kontekstach”, “Kwartalniku Filmowym”, “Obiegu”. W listopadzie 2010 roku w Galerii Wymiany w Łodzi (prowadzonej przez Józefa Robakowskiego) odbyła się jego wystawa indywidualna “Byłem pierwszym polskim surrealistą. Prace z lat 19291939“.

Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (2009) oraz malarstwo na ASP w Krakowie (2012). Mieszka i pracuje w Krakowie.

Absolwent Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie, dyplom w 2004 roku w pracowni serigrafii u prof. Grzegorza Mazurka. Formy działalności artystycznej: kolaż, rysunek.