Czy artyści mogą nie spać?

WITKIEWICZ Stanisław Ignacy zw. Witkacy, syn Stanisława
Syn Stanisława - malarza, krytyka i pisarza. Pseudonim artystyczny - Witkacy. Znany bardziej ze swoich dokonań na polu literatury i dramatu. wychowanek carskiego Korpusu Paziów w Petersburgu. Oficer gwardii carskiej w I wojnie światowej. W 1914 roku odbył długą podróż, ekspedycję naukową do Australii wraz z Bronisławem Malinowskim. Wychowany w aurze modernizmu w Krakowie i Zakopanem. Teoretyk sztuki, formista, współpracownik "Zwrotnicy", twórca teorii "Czystej Formy" - "....wartość dzieła sztuki nie zależy od uczuć życiowych w nim zawartych ani od doskonałości odtworzenia przedmiotów, a jedynie polega na jednolitości konstrukcji czystych elementów formalnych" Uważał, że twórczość artystyczna jest sposobem wyrażenia "Uczucia metafizycznego". Do połowy lat 20. tworzy malarskie fantazje, które dziś można określić jako pośrednie między modernizmem a surrealizmem. Od tego też czasu uprawia głównie twórczość literacką, która przyniosła mu z czasem światową sławę.
Tworzył prace malarskie w pracowni portretowej, gdzie obowiązywał cennik i wzory do zamówienia kolejnych "odejść" od realizmu portretowanej osoby na rzecz jej artystycznej wizji ekspresjonistycznej. Twórczość portretowa Witkacego była przez długi czas odbierana jako ekstrawagancja artystyczna i osobliwość. Weryfikację i potwierdzenie geniuszu artysty przyniosły następne lata. W 1983 roku wielki sukces w Paryżu miała jego wystawa w Centre Georges Pompidou. Artysta zginął tragicznie w 1939 roku. Popełnił samobójstwo w obliczu sowieckiego najazdu na Polskę, który potraktował jako koniec cywilizacji.

Studiował w krakowskiej ASP w latach 1934-1939 pod kierunkiem K. Frycza. W czasie okupacji założył konspiracyjny teatr, wokół którego koncentrowało się życie artystyczne Krakowa. Teatr ten po wojnie, pod nazwą Cricot 2, kontynuował tradycje teatru plastyków Cricot założonego przez Józefa Jaremę. Współtworzył Grupę Młodych Plastyków - 1945, a następnie drugą Grupę Krakowską - 1957. Współorganizator I Wystawy Sztuki Nowoczesnej - Kraków 1948. Uprawiał malarstwo, był reżyserem teatralnym, scenografem, autorem i organizatorem pierwszych w Polsce happeningów, autorem manifestów artystycznych, otwarty na poszukiwania światowej awangardy artystycznej, pierwszy do twórczej adaptacji i asymilacji jej osiągnięć. Twórczość malarska początkowo utrzymana w tonie figuratywnym, później metaforyczna o oszczędnej kolorystyce, w drugiej połowie lat 50. w nurcie informelu. W latach następnych zaprezentował w krakowskiej galerii Krzysztofory Wystawę Popularną - zbiór setek przedmiotów, dokumentów, rysunków jako środków environment i po części własnego dorobku. Z przedmiotów tworzył asamblaże i ambalaże. W latach 70. i 80. kompozycje malarskie /cykle/ mają ścisły związek z teatralną twórczością artysty - seria kompozycji Umarła klasa pod tytułem tożsamym z nazwą spektaklu teatralnego. Do malarstwa powrócił pod koniec życia, kompozycje z samotną, wyeksponowaną jednostką uchwyconą w pozie gestu. Artysta wybitny, zaliczany przez krytykę światową do współtwórców sztuki XX wieku.

W latach 1987 - 1992 uczyła się w Liceum Plastycznym w Gdyni, w latach 92-95 studia w gdańskiej ASP. W latach 1995-97 kontynuuje studia w ASP w Warszawie, dyplom w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. W 1997 warsztaty w Centrum Sztuki Współczesnej - zamek Ujazdowski w Warszawie. W latach 1998 - 2001 stypendium rządu japońskiego i studia w Tokio na Narodowym Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Muzyki (Geidai). Blisko 10 wystaw indywidualnych w Polsce, Japonii i Turcji, udział w wystawach zbiorowych i targach sztuki.

Od 1994r. do chwili obecnej ponad 40 performances w kraju i za granicą m.in.: 1994 - Galeria S w Toruniu, 1995 - Zakłady Norblina, Warszawa; 1995 - Fort Sztuki, Kraków; 1996 - Muzeum Artystów, Łódź; 1996 - WRO`96, Wrocław; 1996 - Galeria Kont, Lublin; 1996 - "Polish Video", Bunkier Sztuki, Kraków, 1996 - Galeria Dziekanka, Warszawa; 1996 - Galeria Mózg, Bydgoszcz; 1996 - Galeria Działań, Warszawa; 1997 - Królikarnia, Warszawa; 1997 - Galeria QQ, Kraków; 1997 - Galeria Gazownia, Sopot; 1998 - Galeria Entropia, Wrocław; 1998 - Fort sztuki, Kraków; 1999 - "dasein-off", Galeria Zderzak, Kraków; 1999 - Bergen, Norwegia; 1999 - "Wo ist Kunst", Labolatory`99, Frauenfeld, Szwajcaria; 1999 - "The most important things", Festival de performance, Timiszoara, Rumunia.
Mieszka i pracuje w Krakowie.

Fotograf, studiował na wydziale architektury Politechniki Warszawskiej.
Twórca różnorodnych tematycznych reportaży fotograficznych. W latach 1973-78 fotograf Centre Creation Industrielle w Musée des Arts Decoratifs w Paryżu. Fotograf A.R.C. Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta Paryża 1982-1985. Fotograf pisma Polska współpracował również z pismem Ty i Ja oraz licznymi wydawnictwami, związany ze środowiskiem awangardy artystycznej, fotograf Krzywego Koła i Galerii Foksal w Warszawie teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora i teatru Jerzego Grotowskiego.

Tworzy wideo, filmy oraz animowane fotografie. W latach 2004-2005 studiowała na artystycznym wydziale UMCS w Lublinie, a a potem na wydziale Grafiki krakowskiej ASP w fotografii pracowni Agaty Pankiewicz, interdyscyplinarnej Grzegorza Sztwiertni i Zbigniewa Sałaja. Dzisiaj zamieszkuje i pracuje w Berlinie.