Hanna Łuczak - Czas, Historia, Pamięć

Świadomość niezwykle bogatej historii malarstwa miała istotny wpływ na moje refleksje w tej materii. Przełamanie tradycyjnego sposobu widzenia i rozumienia obrazu malarskiego, jego znaczenia w kontekście historii sztuki w odniesieniu do konwencji, stało się podstawowym procesem poszukiwań.
Moją intencją było namalowanie – stworzenie obrazu, który przy zachowaniu wszystkich klasycznych reguł postępowania wobec niego, nie wpisywałby się w żadne konwencje i tradycje obrazu malarskiego. Obraz malarski w założeniu nazywam potencjalnym, autonomicznym. (...) W mojej twórczości obraz prezentuje i urzeczywistnia przede wszystkim siebie. Nie odnosi się do rzeczywistości, nie jest formą iluzji i nie jest abstrakcyjny (zarówno pod względem fizycznym, jak i wizualnym). Kluczowe stają się przeplatające wątki, nawiązujące do czasu, historii i pamięci obrazu w konfrontacji z indywidualną interpretacją odbiorcy, a także pytanie o status i tożsamość obrazów. (...)

Hanna Łuczak, fragment tekstu do wystawy