Magdalena Abakanowicz - Abakany

W latach 60. Magdalena Abakanowicz intensywnie pracowała nad rozwojem tkaniny artystycznej. Szybko zerwała z klasycznym kanonem gobelinu. Stopniowo uniezależniała swoje tkaniny od ściany i nadawała im coraz bardziej indywidualny charakter. W połowie lat 60. ostatecznie skrystalizowała swoje poszukiwania. Abakany czyli tkane, sizalowe rzeźby posiadają wieloznaczne kształty, intrygującą fakturę oraz oryginalne wykończenie. Abakanowicz przełamała w nich wszystkie schematy myślenia o tkaninie i ukazała swój rzeźbiarski punkt widzenia.

Abakany zazwyczaj powstawały w trzech podstawowych kształtach: owalnym, prostokątnym i w formie ubrań. Stały one w opozycji do tradycji tkackiej. Tkanina zyskała miano pełnoprawnej dyscypliny sztuki, a nie rzemiosła jak do tej pory.  

Artystka pisała: Abakany drażniły ludzi. Były nie w porę. W tkactwie: gobelin francuski, w sztuce: pop-art i sztuka konceptualna, a tu magiczne, skomplikowane, ogromne… Obcy język. (…) Nie chciałam tłumaczyć Abakanów. Miały mówić za siebie. Nie mogłam werbalizować ich tajemnic. To było znów wbrew modzie. A jednak Abakany spowodowały rewolucję w tkactwie, stały się szkołą, kierunkiem na całym świecie.

Wystawa prezentuje bardzo różnorodne pod względem formalnym Abakany oraz dwie nieco wcześniejsze tkaniny naścienne, pochodzące z lat 60.

Kurator - Julita Deluga