Małgorzata Stachurska - Laboratorium - Ciało
Genesis - znaczy z greckiego - „odzenie, ród, rodzaj". Małgorzata Stachurska prezentuje tylko kilka prac graficznych z większego cyklu pod tym tytułem, ale w zasadzie wszystkie dzieła pokazane na wystawie oddają się refleksji nad genezą naszego cielesnego bytowania, nad niepojętą harmonią elementarnych form składających się na żywy organizm ludzkiego ciała. Autorka dobrze wie, że najbardziej spektakularny i obiektywny obraz struktur materialnego świata w skali makro i mikrokosmosu dają dzisiaj instrumenty i technologie naukowe, nie próbuje z nimi konkurować. Odwołuje się do powszechnej wiedzy o budowie ciała, jego komórek, tkanek, narządów, na pewno do fizycznych doświadczeń własnego ciała, jego potencjalności oraz funkcjonowania nawet niezależnie od świadomości czy woli. Dla artystki, jak potwierdza w tytule wystawy, jest ono laboratorium badań artystycznych, przedmiotem refleksji estetycznej i metafizycznej.
Ciało, w którym się rodzimy jest tworem niewyobrażalnie skomplikowanym, wydaje się być dziełem doskonale zaprojektowanym - pięknym w rozkwicie swoich możliwości i tego poczucia nie przekreśli świadomość jego kruchości, przemijalności. Grafiki Małgorzaty Stachurskiej zdają się być artystycznym wyrazem takiego właśnie poglądu. Artystka przygląda się uważnie i z podziwem anatomicznym detalom, ale w ich graficznej interpretacji unika ilustracyjnej dosłowności, stara się raczej stworzyć uproszczony, syntetyczny obraz „elementów", w których ważna jest struktura poszczególnych tkanek, ich konstrukcyjny i funkcjonalny zamysł oraz skupiona w świetlistym diagramie energia. Przedstawienia biologicznych struktur umieszczone w aksamitnie czarnych kołach nabierają siły form mandali, wydaje się, że stają się emblematycznymi znakami zawierającymi kody kreacyjne milionów lat ewolucji. Uszeregowane w zbiorach demonstrują nieskończoną, genialną inwencję natury. Koliste formy w białym pasie światła pomiędzy dwiema strefami kosmicznej nocy drżą od wewnętrznego napięcia, są w stadium rodzenia się zamysłu kształtu, konstrukcyjnego wzoru według doskonałej demiurgicznej czy boskiej idei, stają się modelowymi elementami, które ożywią się w materialnych ciałach.
Jan Bujnowski
Powrót
