Marek Żuławski - Misterium passionis et resurrectionis
wernisaz: 23 lutego 2007, godz. 17.00
Marek Żuławski (1908-1985) – malarz, rysownik, grafik i krytyk sztuki. Był synem filozofa i pisarza Jerzego Żuławskiego, autora m.in. trylogii Na srebrnym globie, oraz Kazimiery z Hanickich, doktora romanistyki i tłumaczki literatury francuskiej. Miał dwóch braci: Juliusza – poetę, prozaika i tłumacza literatury angielskiej, oraz Wawrzyńca – muzykologa, kompozytora i taternika. Dzieciństwo spędził w Zakopanem, czasy gimnazjum w Toruniu, gdzie od 1920 r. owdowiała matka prowadziła pensjonat na Bydgoskim Przedmieściu. Studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w pracowniach Karola Tichego, Felicjana Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego. W 1935 r. wyjechał do Paryża, a następnie do Londynu, gdzie pozostał. W czasie wojny pracował w polskiej sekcji radia BBC, z którą w latach późniejszych kontynuował współpracę jako krytyk sztuki. Aktywnie działał w środowisku plastycznym: był zaangażowany w powstanie Zrzeszenia Plastyków Polskich w Wielkiej Brytania i członkiem kilku stowarzyszeń artystycznych: Artists International Association, Society of Mural Painters, Senefelder Group of Artists Litographers, Contemporary Arts Society. Napisał książki: Dawn, Noon and Night (1958), Od Hogartha do Bacona (1973), Romantyzm, klasycyzm i z powrotem (1976) oraz Studium do autoportretu (1980), którego drugi tom ukazał się już po śmierci artysty (1990).
Powrót
Marek Żuławski (1908-1985) – malarz, rysownik, grafik i krytyk sztuki. Był synem filozofa i pisarza Jerzego Żuławskiego, autora m.in. trylogii Na srebrnym globie, oraz Kazimiery z Hanickich, doktora romanistyki i tłumaczki literatury francuskiej. Miał dwóch braci: Juliusza – poetę, prozaika i tłumacza literatury angielskiej, oraz Wawrzyńca – muzykologa, kompozytora i taternika. Dzieciństwo spędził w Zakopanem, czasy gimnazjum w Toruniu, gdzie od 1920 r. owdowiała matka prowadziła pensjonat na Bydgoskim Przedmieściu. Studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w pracowniach Karola Tichego, Felicjana Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego. W 1935 r. wyjechał do Paryża, a następnie do Londynu, gdzie pozostał. W czasie wojny pracował w polskiej sekcji radia BBC, z którą w latach późniejszych kontynuował współpracę jako krytyk sztuki. Aktywnie działał w środowisku plastycznym: był zaangażowany w powstanie Zrzeszenia Plastyków Polskich w Wielkiej Brytania i członkiem kilku stowarzyszeń artystycznych: Artists International Association, Society of Mural Painters, Senefelder Group of Artists Litographers, Contemporary Arts Society. Napisał książki: Dawn, Noon and Night (1958), Od Hogartha do Bacona (1973), Romantyzm, klasycyzm i z powrotem (1976) oraz Studium do autoportretu (1980), którego drugi tom ukazał się już po śmierci artysty (1990).
Powrót
