Mikalojus Konstantinas Čiurlionis

Litewski malarz i kompozytor, unikalny twórca w historii Europy, z uwagi na różnorodność swojej twórczości porównywany z mistrzami renesansu. W ciągu trwającego zaledwie 10 lat okresu twórczości napisał około czterystu utworów, w tym dwa wielkoformatowe poematy symfoniczne, uwerturę, dwie sonaty fortepianowe, kwartet smyczkowy i kantatę na chór i orkiestrę. W tym samym czasie, nie przerywając twórczości muzycznej, namalował ponad trzysta obrazów, pisał poezję i prozę, jednocześnie znajdując czas na fotografię artystyczną.

Notatki z lat studiów w warszawskim Instytucie Muzycznym wykazują jego zainteresowanie geologią i historią, chemią i geometrią, fizyką i astronomią, astrologią i mitologią starożytną, językami martwymi i nowoczesnymi, filozoficznymi ideami starożytności i nowoczesności, religiami wschodnimi i zachodnimi. Z drugiej zaś strony jego zaangażowanie w litewskie odrodzenie narodowe ukazuje go jako twórcę romantycznego.

W czasie krótkiego, bo trwającego zaledwie dwa lata okresu życia w Wilnie Čiurlionis aktywnie uczestniczył w tworzeniu Litewskiego Towarzystwa Artystycznego, organizował pierwsze wystawy malarzy litewskich, organizował i przewodniczył chórom litewskim w Warszawie, Wilnie i Petersburgu. Był pierwszym profesjonalnym kompozytorem litewskim, który z takim zaangażowaniem analizował, harmonizował oraz opisywał litewskie pieśni ludowe. Jego pasję względem życia i twórczości najtrafniej oddaje fakt nieprzyjęcia bezpiecznej posady wykładowcy Warszawskiego Instytutu Muzycznego i deklaracja zawarta w liście do brata Pawła, że zamierza pracować na rzecz Litwy oraz poświęcić jej cały swój dorobek artystyczny.

Zmarł w wieku 36 lat w Pustelniku koło Warszawy, spoczywa w Wilnie.