Nicholas Vaughan - Wojna nerwów

Prezentowane prace powstały w ramach programu rezydencyjnego realizowanego na Śląsku przez bytomską Kronikę. Rezydencja artystyczna, rozumiana zwykle jako podróż sprzyjająca kontaktowi z inną kulturą, w przypadku Nicholasa Vaughana była czymś więcej: powrotem do kultury własnej. Artysta odwiedził kraj pochodzenia swojego dziadka, który w czasie wojny wyjechał do Wielkiej Brytanii. Wykonał także zwrot w stronę historii fotografii polskiej, znajdując w niej wyobrażenie powojennego systemu, który sprawił, że jego rodzina pozostała na emigracji. Powstały: rysunki, fotografie, obiekty rzeźbiarskie.
W swoich pracach Vaughan eksploruje wizualne przejawy codzienności doby PRL. Szuka ich w zbiorze pamiątek rodzinnych, w którym zachował się klaser z zapałczanymi etykietami z lat 1945–1960. Sięga po fotografie Zofii Rydet z zasobów Muzeum w Gliwicach oraz Fundacji im. Zofii Rydet. Jej zdjęcia z Zapisu socjologicznego oraz zastosowana przez fotografkę technika kolażu stają się impulsem do stworzenia rysunków. Artysta wycina z fotografii wizerunki przedstawicieli różnych branż - pracowników sklepów, zakładów rzemieślniczych, biur, redakcji, kancelarii - i umieszcza je obok siebie. Kolaże odsłaniają wielość zawodowych umiejętności, stają w poprzek unifikującej wizji „robotnika”, powszechnej w dobie PRL. Barwy i czarny kontur rysunków wydobywają postacie, które na fotografiach Rydet wtapiają się w otocznie.
Obrazy nawarstwiają się, a media przenikają. To, co fikcyjne, mogłoby być prawdziwe.

Grzegorz Krawczyk