Ondrej Bartko - Wybór z twórczości. Malarstwo
wernisaż: 15 czerwca 2007, godz. 17.30
Ondrej Bartko - artysta plastyk i pedagog artystyczny, studiował na Wydziale Rysunku i Malarstwa Politechniki w Bratysławie oraz na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Jako plastyk zajmuje się przede wszystkim malarstwem, twórczością monumentalną w architekturze a sporadycznie również projektami graficznymi. W swojej twórczości kieruje się zasadami „biosolidarności”, która wynikła z uświadomienia sobie, że człowiek jako twór biologiczny jest częścią przyrody i obowiązują go te same prawa, jakie rządzą w naturze. Dlatego też człowiek nie jest panem Wszechświata, ale jedynie jego nieodłączną częścią. Jest przy tym jednak obdarzony umiejętnością organizowania i przekształcania świata, jak również pamięcią, która mu umożliwia łączenie przeszłości z chwilą obecną oraz planowanie przyszłości. Sztuką jest dla niego przede wszystkim abstrakcja. W jego obrazach przeplatają się elementy świadomego oraz podświadomego władania kolorową materią, interesują go fiziczno-optyczne właściwości kolorów i nowych materiałów, za pomocą których odzwierciedla przeżycia współczesnego człowieka. Obraz jako całość jest dla niego psychofizjologicznym polem, które zawiera mnóstwo wewnętrznych znaczeń i odwołań do mikro i makrostruktury świata.
Powrót
Ondrej Bartko - artysta plastyk i pedagog artystyczny, studiował na Wydziale Rysunku i Malarstwa Politechniki w Bratysławie oraz na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Jako plastyk zajmuje się przede wszystkim malarstwem, twórczością monumentalną w architekturze a sporadycznie również projektami graficznymi. W swojej twórczości kieruje się zasadami „biosolidarności”, która wynikła z uświadomienia sobie, że człowiek jako twór biologiczny jest częścią przyrody i obowiązują go te same prawa, jakie rządzą w naturze. Dlatego też człowiek nie jest panem Wszechświata, ale jedynie jego nieodłączną częścią. Jest przy tym jednak obdarzony umiejętnością organizowania i przekształcania świata, jak również pamięcią, która mu umożliwia łączenie przeszłości z chwilą obecną oraz planowanie przyszłości. Sztuką jest dla niego przede wszystkim abstrakcja. W jego obrazach przeplatają się elementy świadomego oraz podświadomego władania kolorową materią, interesują go fiziczno-optyczne właściwości kolorów i nowych materiałów, za pomocą których odzwierciedla przeżycia współczesnego człowieka. Obraz jako całość jest dla niego psychofizjologicznym polem, które zawiera mnóstwo wewnętrznych znaczeń i odwołań do mikro i makrostruktury świata.
Powrót
