Pamięć tej chwili z odległości lat, które miną

23 czerwca - 01 lipca 2007
wernisaż: 23 czerwca 2007, godz. 19.00

udział biorą: Nelly Agassi, Mirosław Bałka, Christian Boltanski, Rebecca Bournigault, Stanisława Celińska, Zuzanna Ginczanka, Marian Czapla, Hubert Czerepok, Jeremy Deller, Jagna Dobesz, Wojtek Doroszuk, Stanisław Dróżdż, Maja Gordon, Katarzyna Górna, Nicolas Grosppiere, Agata Groszek, Oskar Hansen, Rafał Jakubowicz, Yifat Laist, Dominik Jałowiński, Adam X Jastrzębski, Ilya i Emilia Kabakov, Tadeusz Kantor, Malwina Konopacka, Jarosław Kozakiewicz, Agnieszka Kurant, Robert Kuśmirowski, Lang/Bauman, Gabi Maciejowska, Angelika Markul, Olga Mokrzycka, Ania Orlikowska, Piotr Parda, Joanna Rajkowska, Anne Rothschild, Robert Rumas, Jadwiga Sawicka, Roman Stańczak, Wacek Warchoł, Piotr Wysocki, Artur Żmijewski.

Mówiąc o pamięci prawie zawsze mamy na myśli pamięć historyczną, najczęściej przekazywaną przez starsze pokolenia. Opowiadania, literatura i dokumenty tworzą obrazy rzeczywistości, do których nie mamy już dostępu. Obrazy, które nie mają ostrości, choć mamy pewność, że się wydarzyły. Pamięć ludzka jest selektywną kumulacją wydarzeń, przeżyć, myśli i obrazów, chwil i napotkanych osób. Pewne obrazy przepadają bezpowrotnie, utrwalone w pamięci chwile dewaluują się, tracą kształt i kolor, odtworzone po czasie nabierają nowych barw i znaczeń. Jak i co będziemy pamiętali za kilka (kilkanaście) lat z dzisiejszej rzeczywistości? Co będzie obecne, a czego zabraknie w naszych wspomnieniach?
Mamy przecież świadomość, że teraźniejszość trwa nieskończenie krótko, zawsze wpisana między zapamiętaną przeszłość i wyobrażoną przyszłość.
Budynek Fabryki Schindlera znajdujący się na Zabłociu, dzielnicy Krakowa, jest miejscem naznaczonym historią narodu żydowskiego. Jest symbolem wielkiej postawy humanitarnej człowieka i jako taki na zawsze pozostanie w naszej pamięci.
Zachowując szacunek do minionych wydarzeń, wystawa pokazuje prace artystyczne, w których zabraknie ewidentnych odniesień do historycznych traum. Chce wprowadzić widza w przestrzeń, na której przeszłość pozostawiła niezacieralne ślady, których świadomość zawarta jest w surowej, pełnej znaczeń architekturze. Pragnie stworzyć opowieść o dzisiejszych czasach w kontekście miejsca mocno naznaczonego historią.
Obecność i nieobecność są pojęciami, które dobrze ilustrują relacje kultur polskiej i żydowskiej. Kultura żydowska, współistniejąca przez wieki z kulturą polską, w wyniku zawirowań historycznych stała się pozornie nieobecna. Jaki jest wymiar jej obecności tu i teraz? Czy potrafimy tą nie/obecność odnaleźć i zaznaczyć?


   


Powrót