Pięciu Muszkieterów

W latach 1980-1985 studiował na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych (aktualnie Akademia Sztuk Pięknych) we Wrocławiu. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał w pracowni malarstwa prof. Wandy Gołkowskiej. W latach1984-89 był asystentem w tejże pracowni.
Autor 30 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą i uczestnik w ponad 100 wystawach zbiorowych oraz najważniejszych pokoleniowych wystawach w Polsce między innymi: Realizm radykalny - abstrakcja konkretna (Muzeum Narodowe, Warszawa 1987); Świeżo Malowane (CBWA Zachęta, Warszawa 1988); Rozpoznanie - obrazy lat 90. (Bunkier Sztuki, Kraków, 1996); Apogeum - nowa ekspresja 1987 (CSW Toruń, 2011); Pokolenie 80 (Muzeum Narodowe, Kraków, 2010/11).
Prace Minciela znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Warszawie i w kolekcjach prywatnych.
Najważniejsze nagrody i wyróżnienia:
1985 – II Nagroda – I Krajowe Biennale Młodych ”Droga i Prawda” Wrocław; 1987 – Stypendium Ministra Kultury i Sztuki; Laureat Nagrody EXIT za rok 2009 (wyróżnienie zostało przyznane za konsekwentny, twórczy proces akcentowania w malarstwie tego, co w nim było, jest i będzie niepowtarzalne - śladu geniuszu w pojmowaniu świata i samego siebie).

Urodził się we Wrocławiu. Studiował na krakowskiej ASP, w 1985 ukończył wydział malarstwa na wrocławskiej PWSSP. Dyplom w 1985 roku z zakresu malarstwa uzyskał w Pracowni Malarstwa i Rysunku u profesora Zbigniewa Karpińskiego. Zaczynał od działalności w niezależnym ruchu artystycznym we Wroclawiu. W 1986 miał pierwszą wystawę malarstwa, którą zorganizował przywódca Pomarańczowej Alternatywy - "Major" Frydrych. Był jednym z najbardziej reprezentatywnych przedstawicieli malarstwa nowoekspresyjnego, a jego prace wystawiane były w najważniejszych ekspozycjach tego nurtu: "Ekspresja lat 80-tych" (Sopot, 1986), "realizm radykalny. Ekspresja konkretna" (Warszawa, 1987).
Jest jedną z barwniejszych postaci polskiej sztuki współczesnej - malarz, performer, współtwórca filmowej awangardy lat 80-tych, muzyk (członek rockowo-alternatywnej grupy "Poławiacze pereł z Odry"). Obecnie zajmuje się malarstwem sztalugowym, sztuką wideo i akcjami artystycznymi. Po ukończeniu studiów brał udział w około 220 wystawach zbiorowych i festiwalach w kraju i za granicą. Zorganizował 45 wystaw indywidualnych, 30 filmów autorskich, a także kilkanaście przedstawień plastyczno-dźwiękowych. Prowadzi Pracownię Dyplomującą Malarstwa oraz Pracownię Malarstwa studiów licencjackich na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu jako profesor.

Krzysztof Skarbek o swojej twórczości: „…prezentuję obrazy mogące wyzwolić pytania
o przyszłość naszej cywilizacji. Staram się ujawnić w tym malarstwie refleksję wypełnioną optymizmem i nierzadko ironicznym stosunkiem do współczesnych uwarunkowań życia. Aktywizuję tutaj wydarzenia z pogranicza codzienności, baśni, potocznych działań oraz marzeń. Treść i struktura baśni wyraża podstawową mądrość, czytelną dla wszystkich niezależnie od różnic cywilizacyjnych. Sięga ona korzeniami do znanych archetypów, a zarazem stanowi pewną zagadkę, którą należy rozwiązać samemu.
W mojej baśni banalna codzienność ulega przemianie w realizację pragnień o życiu niewymuszonym, zgodnym z projekcjami nieskrępowanej fantazji. Możemy dostrzec tu również nowe mity i symbole naszych czasów. Jednymi z dzisiejszych przedmiotów – symboli, którym nadano mitologiczne znaczenie są: samochód, telewizor, komputer i telefon komórkowy. Urządzenia te są czymś więcej niż tylko rzeczami do kształtowania środowiska człowieka. Nie są one uzupełnieniem jego otoczenia, lecz częstokroć stają się celem samym w sobie.”

Mariusz Mikołajek urodził się we Wrocławiu, gdzie mieszka i pracuje do dziś. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) we Wrocławiu. W grudniu 1984 roku ukończył studia, prezentując prace dyplomowe na wystawie w kościele św. Krzyża (Wrocław – Ostrów Tumski). Jego obrazy z tego pokazu były „internowane” z zakazem ich ekspozycji na wystawie Dyplomów 1984/1985. Na wystawie Droga i Prawda (Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Młodych) w 1985 roku zostały natomiast wyróżnione, zdobywając Honorową Nagrodę Komisarza Wystawy. W latach 2000-2001 artysta pracował z Christosem Mandziosem, artystą rzeźbiarzem z Wrocławia, nad wspólnym projektem  Na Styku.... W 2010 roku otrzymał Nagrodę Roku 2009, przyznaną przez Związek Polskich Artystów Plastyków we Wrocławiu za przygotowanie najlepszej wystawy.

Urodzony we Wrocławiu, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, W roku 1990 otrzymał dyplom z Projektowania Graficznego u profesora Jana Jaromira Aleksiuna i z Grafiki Artystycznej u profesor Haliny Pawlikowskiej. Od 1992 roku pracuje w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, od 2003 roku na stanowisku profesora w Pracowni Grafiki Artystycznej. Pełni funkcję prezesa Fundacji im. Eugeniusza Geperta przy ASP we Wrocławiu. Uprawia grafikę artystyczną; najchętniej posługuje się miedziorytem, akwafortą i akwatintą.

Urodzony w Brodnicy, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu, w pracowni malarstwa prof. Zbigniewa Karpińskiego. W 1983 wyjechał do Paryża, skąd w 1995 roku powrócił do Wrocławia.
Jego obrazy i obiekty znajdują się w zbiorach Musée National d\'Art Moderne w Paryżu, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, w kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą.
W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i media. Współpracuje z muzykami, interesuje się przestrzenią sceniczną i multimediami.
Współpraca Lecha Twardowskiego z WRO sięga początków istnienia formacji: jest m.in. autorem plakatu pierwszej edycji WRO 89 oraz oryginalnych prób łączenia mediów i malarstwa w takich wspólnych realizacjach, jak Opera Przeniesiona (WRO 91) Generator III (2002).
W 2007 roku Muzeum Narodowe w Poznaniu zorganizowało jego wystawę monograficzną.