Roman Bromboszcz - Rozgrywka
Wystawa, w której dominującą rolę odgrywa pojęcie "gra" oraz zjawiska z nim związane. To kolejna odsłona sztuki, która zorientowana jest na partycypację i zabawę, nie wyłączając przy tym innych emocji, pewnego elementu refleksji a nawet niepokoju. „Rozgrywka" jako słowo zawiera w sobie inne słowa. Zjawisko to nazywam mocą nazwy. W tym konkretnym przypadku chodzi w szczególności o słowo „rozrywka".
Można przypuszczać, że w sztuce współczesnej nie ma wiele miejsca na rozrywkę. Wprost do zabawy odnoszą się niektóre grupy artystyczne, ale wiele z nich jest obojętna na pytania typu: ciepłe czy zimne? na smutno czy na wesoło? W polskiej sztuce współczesnej należałoby odnotować Pomarańczową Alternatywę, Luxus oraz Łódź Kaliską. Bliżej XXI można wskazać prześmiewczą grupę Azorro, niemniej wciąż byłyby to wyjątki na morzu nastroju patetycznego, poważnego lub intelektualnego.
W prezentowanej wystawie nie chodzi o ikonograficzne lub materiałowe nawiązania do twórczości wspomnianych grup. Samoczynnie aktywizują się zjawiska pokrewne dla poezji cybernetycznej. Patrząc na zaprezentowaną na wystawie twórczość znajdujemy grafikę komputerową, sztukę komputerową, stanowiska z myszami komputerowymi, murale, odtwarzacze i słuchawki na kubikach, litery i banery w przestrzeni. Do tego wyposażenia wizualnego dodać należy dźwięki skomponowane w pętle.
Po stronie interaktora leży ta siła, która uruchamia dużą część z wirtualnych połączeń. Interaktor może przekształcać pracę komputerową, uruchamiać strumienie audio i zmieniać grafiki na ekranach. Na wystawie udostępnione zostaną albumy z muzyką elektroniczną odnoszące się do kultury cybernetycznej a także dźwięki stanowiące integralną część prac. Całość ekspozycyjna tworzy nadrzędne dzieło sztuki przenikające się dźwiękowo, barwnie i tekstualnie. Kompozycja w ten sposób stworzona jest środowiskiem, częściowo responsywnym, a częściowo kontemplacyjnym ale równocześnie aktywnym.
Powrót

