Stanisław Dróżdż - Pojęciokształty

Wystawa realizowana w ramach 20-lecia Galerii ESTA prezentuje wybrane prace z bogatej twórczości Stanisława Dróżdża - światowej sławy artysty działającego na pograniczu poezji i plastyki, reprezentanta Polski na weneckim Biennale w 2003 roku. Jeden z najwybitniejszych polskich artystów współczesnych, który przez ponad czterdzieści lat uprawiał swoją oryginalną i konsekwentną twórczość. Dróżdż jest niewątpliwie najwybitniejszym przedstawicielem Poezji konkretnej w Polsce. Kierunku artystycznego, który powstał w 1953 roku, kiedy na ogólnoświatowym zjeździe w Sztokholmie ogłoszono jej manifest. Na Zachodzie była szczególnie popularna w latach 50. i 60. Artyści zajmujący się tą dziedziną sztuki tworzą poematy w postaci kompozycji wizualnych zbudowanych z układów liter i znaków typograficznych, które nie są podporządkowane żadnym związkom semantycznym czy syntaktycznym.

Poezja konkretna polega na wyizolowaniu, zautonomizowaniu słowa. Wyizolowaniu go z kontekstu językowego, wyizolowaniu go także z kontekstu rzeczywistości pozajęzykowej, żeby słowo jak gdyby samo w sobie i dla siebie znaczyło. W poezji konkretnej forma jest zdeterminowana treścią, a treść formą. Poezja tradycyjna opisuje obraz. Poezja konkretna pisze obrazem.

Stanisław Dróżdż

Tytuł wystawy „Pojęciokształty” odnosi się do autorskiego terminu jakim Stanisław Dróżdż nazywał swoje prace od drugiej połowy lat 60-tych. Nazwa wywodzi się od kształtów pojęć, które realizują się w momencie ich przestrzennego uformowania.

Pojęciokształty są merytoryczno-formalnymi, samoanalizującymi kodyfikatorami rzeczywistości, integrującymi naukę i sztukę, poezję i plastykę.

Stanisław Dróżdż

W Pojęciokształtach Dróżdża mamy do czynienia z nierozerwalnym związkiem pomiędzy wizualną a pojęciową stroną znaku/wyrazu, pomiędzy koncepcją a realizacją końcową. Ideą wystawy jest ukazanie procesu twórczego artysty, który był niezwykle dokładną analizą o przesłankach naukowych. Na wystawie każda praca Dróżdża uzupełniona będzie o notatki, szkice i maszynopisy, które pokazują w jaki sposób artysta projektował Pojęciokształty aby finalnie zlecić ich wykonanie innym artystom i typografom.