Sun and Soil

Wystawa pięciu artystek związanych z wydziałem Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie: Klaudii Maison, Aleksandry Leszczyńskiej, Martyny Siekierskiej, Katarzyny Monkiewicz i Kamili Wojciechowicz, które w swoich pracach podejmują próbę interpretacji pojęcia tożsamości. Graficzki sięgają do różnych źródeł inspiracji, szukając w kulturze i mitologii Słowian, Dalekiego Wschodu, kontakcie z naturą czy rozmyślaniach nad językiem. Mierząc się z zagadnieniem tożsamości indywidualnej i zbiorowej, zastanawiają się nad archetypami obecnymi w naszej kulturze oraz problematyką powrotu do korzeni. Każda z artystek podeszła do tych poszukiwań w sposób niepowtarzalny, czego efektem jest unikalna stylistyka prac i różnorodne techniki wykonania. Cechą wspólną wszystkich prac jest jednak ilustracja oraz grafika, jako metoda komunikacji wizualnej.  
A skąd pomysł na tytuł wystawy? Słońce to najważniejszy element w wierzeniach wielu kultur. To wokół niego i reprezentującego je bóstwa Swarożyca skoncentrowana jest słowiańska mitologia. Bez słońca nie byłoby plonów, chleba, radości, po prostu… życia. Dlaczego ziemia, a raczej gleba? W niej zasiewano zboże, które stanowiło najważniejszy element diety naszych przodków. Dzięki wyrobom zbożowym mieli oni większe szanse przetrwania w ciężkich warunkach - mąkę można było przechowywać, aby na zimę mieć z czego wypiekać chleb. W czasach średniowiecza Polska stanowiła tak zwany „spichlerz Europy”, dostarczając zboża między innymi Prusom oraz Niderlandom. Można więc powiedzieć, że gleba, na której rosną, to podstawa nie tylko życia, ale też naszej kultury.  Słońce i ziemia - te dwa wzajemnie dopełniające się elementy decydowały i wciąż decydują o naszym życiu. Symbole związane z ich czczeniem, obecne nie tylko w mitologii Słowian, ale także w mitologiach kultur z całego świata, można uznać za uniwersalne.