Teresa Kazimiera Murak-Rembielińska

Kluczowa postać polskiej sceny artystycznej już od momentu debiutu w pierwszej połowie lat 70. Teresa Murak - performerka i rzeźbiarka podejmująca działania w przestrzeni publicznej, prekursorka i najważniejsza przedstawicielka sztuki ziemi w Polsce.
Od pierwszych realizacji - takich jak Zasiew w domu studenckim Dziekanka (1972), Procesja (1974) czy Przyjście zieleni w Galerii Repassage (1975) - znakiem rozpoznawczym artystki jest wykorzystywanie biologicznych procesów: zasiewu, wzrostu, obumierania.
Na tej wystawie twórczość Teresy Murak prezentowana jest zarówno poprzez wybrane prace powstałe w ciągu ostatnich kilku dekad, jak i najnowsze realizacje (w różny sposób odwołujące się do tych historycznych). Szczególnie ważne miejsce zajmują dzieła, których tworzywo stanowi ziemia w rozmaitych postaciach, a także działania artystki z krajobrazem - zarówno w mikro, jak i w makroskali: od wydeptywania ścieżek w pejzażu po rzeźby dla ziemi, których parametry wyznacza ciało ludzkie.
Materią sztuki artystki jest czas i entropia, które określiły sposób pracy nad wystawą oraz funkcjonowanie w jej przestrzeni poszczególnych dzieł. W proces tworzenia Murak wpisane jest nieustanne wędrowanie. Artystka daje się zatrzymać przez miejsca, w których potem realizuje swoje prace. Dostrzega i sięga po to, co przyziemne, niskie, pospolite - czynności lub przedmioty podnoszone do rangi sacrum. Istotnym elementem wędrowania jest otwarcie na współuczestnictwo - spotkania, budowanie relacji, wreszcie radość tworzenia we wspólnocie.
Wynikiem wieloletniego budowania relacji jest jedna z prac realizowanych na wystawę w Zachęcie Zobaczenie uniesienie. Jest ona symbolicznym powrotem do miejsca, w którym 30. lat temu artystka zrealizowała Performans. Lato 15 lipca - 15 sierpnia 1987. Lillehammer. Materią, jaką posłużyła się wówczas, był rozczyn chlebowy oraz ziemia z bagnistych terenów norweskiego lasu.
Obecnie tworzona praca to kontynuacja wędrówki artystki wzdłuż osi północ-południe zapoczątkowanej w 1973 roku (gdy po raz pierwszy przyjechała do Norwegii). Zorganizowane z jej inicjatywy w 1987 sympozjum Natura-Sztuka w Lillehammer (której współrealizatorem był Erik Fonkalsrud, również zaangażowany w aktualny projekt), pozwoliło na nawiązanie kontaktów między polskim i norweskim środowiskiem artystycznym.

Kurator - Joanna Kordjak
Współpraca - Katarzyna Kołodziej