Wystawa jest opowieścią o ucisku i opresji, której filarami są religia, państwo, płeć i kultura. Dotyka też tematu opresyjności instytucjonalnej - na poziomie państwa, systemów religijnych, systemu korporacyjnego, która jest rewersem opresyjności „dnia codziennego”, indywidualnych aktów przemocy fizycznej i symbolicznej - na poziomie grup nieformalnych, rodziny, związków miłosnych.
Tomasz Górnicki (ur.1986) to wschodząca gwiazda Polskiej rzeźby, łączy klasyczne, warsztatowe wykształcenie zdobyte na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie z kreacją, wyobraźnią i odwagą na polu eksperymentów estetycznych. W swojej twórczości płynnie porusza się w obrębie szerokiego spektrum technik i materiałów naprzemiennie pracując w marmurze, brązie, aluminium czy stali. Jego prace oscylują wokół tematów związanych z psychologicznym aspektem tożsamości człowieka, jego naturą czy też formowanymi relacjami społecznymi. Nie rzadko prezentuje on bardzo osobiste podejście do tych zagadnień, używając wizerunku swoich najbliższych do „sportretowania” idei.
