Tomasz Musiał - Strong man & Strange man

Ukończył studia na Wydziale Edukacji Wizualnej w ASP im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W 2000 r. obronił dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Malarstwa prof. Ryszarda Hungera. Obecnie jest asystentem w Pracowni Malarstwa i Rysunku na Wydziale Wzornictwa i Architektury Wnętrz w ASP w Łodzi. W 2010 r. uzyskał stopień doktora. Został laureatem kilku prestiżowych międzynarodowych nagród. W 2006 r. nagrodzony przez Alexander S. Onassis Public Benefit Foundation w Atenach w 1st International Competition for the Composition of Original Painting. Ponadto nagrody na XII Ogólnopolskim Salonie Plastyki „EGERIA 2004” (2004), Nagroda Rektora ASP w Łodzi (2004), Biennale Sztuki Młodych „Rybie Oko”(2008) oraz Festiwalu Sztuki Młodych „Przeciąg” w Szczecinie (2009).

Był uczestnikiem wystaw Sotheby\'s w Nowym Jorku i Izraelu, związanych z aukcją International Young Art – The Elizabeth Foundation for the Arts – Nowy Jork, USA, 2001 r. oraz International Young Art. - SOTHEBY’S - Tel Aviv, Izrael, 2001 r.. Wielokrotnie prezentował swa twórczość na wystawach indywidualnych oraz zbiorowych. Do najważniejszych z nich zaliczyć można:
„Oblicza Solidarnosci. Solid Art” w Parlamencie Europejskim w Bruksela oraz Museu d\'Història de Catalunya, Barcelona (2005r.); „Przeklęci w Haus Schwarzenberg”, Galerie Neurotitan, Berlin (2005r.); „ST’ART” International Art Fairs – Strasbourg (2006r.); Biennale Sztuki Młodych “Rybie Oko 5″, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Ustka; 2 Moscow Biennale for Young Art, Moskwa (2010).

Obrazy Musiała przedstawiają architekturę ulegającą destrukcji, dramatycznemu rozpadowi. Są odzwierciedleniem osobistych przeżyć artysty związanych z chorobą, próbą oswojenia problemu śmierci. Ich emocjonalny charakter widoczny jest w zastosowaniu ekspresyjnej techniki biczowania płótna skórzanym rzemieniem. Jest to malarstwo zawieszone pomiędzy taszyzmem a action painting; malarstwo kontrolowanego gestu, poprzedzonego wieloma próbami robionymi na papierze, dotyczącymi kierunku, koloru, siły, z jaką artysta dotyka potem płótna.