Waldemar Jama - Adieu Analog

Autor jest jednym z uważniejszych komentatorów naszej rzeczywistości. W ciągu wielu lat swojej pracy artystycznej stworzył własny styl wypowiedzi będący połączeniem inscenizacji i świadomego gestu artystycznego. Prace autora mają zawsze szerszy kontekst - historyczny, antropologiczny, czy społeczny. Sztuka jest dla niego płaszczyzną do dialogu z obiorcami. W zależności od poruszanego tematu, autor dobiera różne środki wypowiedzi, stąd też trudno jest jednoznacznie zakwalifikować prace autora do określonego nurtu sztuki. Dla autora najważniejszy jest przekaz, który jest kierowany do widza, a środki są tylko sposobem na przedstawienie problemu. Z tego też tytułu trudno jest określić tę twórczoś jako stricte fotograficzną. Co zobaczymy zatem na wystawie? Warszawscy odbiorcy zobaczą pięć tematów dotykających różnych problemów.
Tytułowy Adieu Analog, to w jakimś sensie forma pożegnania się autora z klasycznie rozumianą fotografią. Prace są seriami montaży fotograficznych, w sensie dosłownym - to prace unikatowe będące połączeniem starych fotografii, fragmentów błon negatywowych i wkopiowanych zdjęć Szczególnie wymownym jest zdjęcie, na którym widzimy zestawienie skrawków negatywów z egipską piramidą.
Kolejnym - chyba najbardziej klasycznie fotograficznym jest cykl PRL. Tu zobaczymy serię zdjęć przedstawiających socrealistyczne płaskorzeźby z fasad warszawskich domów - zdjęcia budowniczych socjalizmu zdają się być rzetelnym dokumentem o minionej epoce. To tylko pozory. Zdjęcia zostały specjalnie źle wywołane i potraktowane dodatkowo osłabiaczem Farmera, co sprawia, że z czasem powinny ulegać autodestrukcji i zanikać odchodząc w niepamięć tak, jak poprzedni ustrój. W tym cyklu autor wychodzi poza prostą rejestrację obrazu, realizując trwający w czasie fotograficzny performance.
Puszka Pandory, to najbardziej „krytyczny” z cykli prac autora odnoszący się do pojęcia wszechogarniającego konsumpcjonizmu, gdzie miejsce wartości, ideałów i Boga zajmuje globalny hipermarket. Trotuar jest najbardziej dokumentalną z prac, będącą zapisem ważnej dla Polski chwili - wydarzeń po katastrofie w Smoleńsku. Zdjęcia ukazują szereg ujęć chodnika przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie bezpośrednio po katastrofie, z którego uprzątnięto już kwiaty i znicze, a pozostałości wosku zostają rozdeptane przez przechodniów.
Ostatni z cykli noszący tytuł Ambalaże przedstawia witrynowe fantomy kobiet, które autor poddaje różnym zabiegom malarskim, stając się obiektami do dalszej manipulacji. Autor tworzy kolorowe instalacje, które później dodatkowo zakrywa przeźroczystą folią, klei taśmami, wiąże sznurkami.

Jaka jest więc ta wizja człowieka współczesnego, tak różnorodnego z natury, a jednocześnie ubranego w globalną kalkę norm i zachowań społecznych? Autor nie moralizuje, podejmując się przedstawienia danego problemu stawia pytania, zmuszając widza do szukania własnych odpowiedzi.

Kurator - Anna Wolska