Wystawa malarstwa w nowej Galerii Praskiej

Studia w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1983-88. Tajniki malarstwa zagłębiła w pracowni profesora Jacka Sempolińskiego, rysunku pod kierunkiem Rafała Korolewicza. Dyplom z ceramiki w pracowni prof. Rafała Kwinty, aneks z tkaniny u prof. Wojciecha Sadleya.
Zajmuje się malarstwem, ilustracją, fotografią i projektowaniem wnętrz. W latach 1991-2002 miała 10 indywidualnych wystaw w Polsce, Kanadzie i Japonii. Udział w blisko 20 wystawach zbiorowych w kraju i w Europie.
Od czasu swojej pierwszej indywidualnej wystawy w 1994 roku malarstwo Bogny Czechowskiej obraca się wokół magicznego świata postaci wyjętych ze snów i podświadomości. Te proste konstrukcji obrazy, przezwyciężają zwyczajną realność i szarą rzeczywistość, stwarzają wrażenie magicznych i epatują wewnętrznym ciepłem.
Najistotniejszym z podejmowanych tematów jest macierzyństwo, wzajemna bliskość, lub „tęsknota za bliskością”. Wszystkie obrazy przesycone są pewną melancholią i poezją.

Malarka i scenografka - urodziła się w Przemyślu. Ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni profesora Czesława Rzepińskiego oraz Podyplomowe Studium Scenografii pod kierunkiem profesora Andrzeja Kreutza-Majewskiego.
Jako scenograf zadebiutowała na scenie Opery Krakowskiej projektując scenografię i kostiumy do Wolnego strzelca C.M. Webera w reżyserii Małgorzaty Dziewulskiej w 1978 r
Od tamtego czasu zrealizowała ponad 80 premier, głównie w teatrach operowych. Jej realizacje znane są miłośnikom opery wszystkich scen polskich a także w Japonii, Niemczech i na Kubie. Projektowała dla Teatru Wielkiego w Warszawie, a także scen operowych Łodzi, Poznania, Bytomia, Krakowa i Bydgoszczy. Pracowała z wybitnymi reżyserami jak: R.Peryt, J.Nyczak, M.Dzieulska, M.Fołtyn, J.Englert oraz choreografami: Kirsten Ralov, Ch.Bernard, P.Gusiew, W.Borkowski, N.Makarova. Realizowała m.in. Fidelio L. v.Beethovena, Walkirię R.Wagnera, Normę V. Belliniego, La Serva Padrona G. B. Pergolesiego, Łucję z Lammermoor G. Donizettiego, Straszny dwór St. Moniuszki, Trubadura G.Verdiego, Lunatyczkę V. Belliniego, Fausta Ch. Gounoda, Manru I. J. Paderewskiego, Eugeniusza Oniegina P. Czajkowskiego, Syna Marnotrawnego B. Brittena, Cyrulika Sewilskiego G. Rossiniego, Dynonę i Eneasza H. Purcella, Dziecko i czary M. Ravela. Współpracuje stale z Operą Narodową w Warszawie, gdzie zrealizowała m. in. Parię, Halkę i Śpiewnik Domowy Stanisława Moniuszki w reżyserii Marii Fołtyn, Historię żołnierza Stawińskiego w reżyserii Małgorzaty Dziewulskiej a także balety Śpiącą królewnę Czajkowskiego w choreografii P. Gusjewa, La Sylphide i La Ventada A. Bournonvillea w choreografii Kirsten Ralov, a ostatnio Bajaderę w choreografii Natashy Makarovej.
Projektowała również dla Teatru Polskiego w Warszawie za czasów dyrekcji Kazimierza Dejmka. Zrealizowała tam m. in. Obłęd Jerzego Krzystonia, Matkę, Bezimienne dzieło i Oni Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Jana Englerta. Z zagranicznych realizacji można wymienić m. in. Parię Stanisława Moniuszki w Gran Teatro de la Habana (Kuba), Halkę Stanisława Moniuszki w Kansai Opera w Osace, Orfeusza i Eurydykę C.V. Glucka w Musiktheater Europea w Gorlitz.
Rezlizacje Jadwigi Marii Jarosiewicz odnisły sukcesy na prestiżowych festiwalach muzycznych, m. in. w Brighton i Dresdener Festspiele.
Intensywne związki z teatrem nigdy nie przeszkadzały Jadwidze Marii Jarosiewicz uczestniczyć w życiu plastycznym. Swe prace malarskie, rysunki, projekty scenograficzne prezentowała na wielu wystawach tak indywidualnych, jak zbiorowych w Polsce i poza jej granicami m. in. podczas praskiego Quadrennale, a także w Krakowie, Przemyślu, Sandomierzu, Rzeszowie, Warszawie, Minneapolis i San Francisco.
Uczestniczy w wielu wystawach o charakterze charytatywnym, m.in. Fundacji Pro Bono, Fundacji Brata Alberta i Fundacji Serce.
Jej twórczość znajduje się w wielu polskich i zagranicznych kolekcjach. Współpracuje stale z Galerią Bellotto w Warszawie i Galerią z Podwórza w Rzeszowie, gdzie można oglądać jej prace.

Studia na katowickim Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Uprawia malarstwo sztalugowe. Jest cenionym portrecistą. W latach 1989-2001 miał 10 wystaw indywidualnych w Polsce i we Francji. Udział w wielu wystawach zbiorowych w Polsce, Japonii, Słowacji. Liczne nagrody i wyróżnienia w konkursach malarskich.