Wystawa Sztuki Stanu Wojennego

Uzyskała dyplom w pracowni malarstwa Ludwika Maciąga na warszawskiej ASP w 1980. Oprócz malarstwa zajmuje się aranżacją przestrzeni, scenografią i reżyserią teatralną (m.in. "Ostatnie Ukrzesłowienie", "Strzałka czasu" z Mirosławem Zbrojewiczem i Rafałem Dziemidokiem, „Radosne dni” S.Becketta. „Parady” i in.) Ma na swoim koncie realizacje projektów grafiki i sztuki użytkowej. Jest autorką portretów zwierząt. Jej twórczość często wykracza poza malarstwo, łączy rzeźbę, wykorzystuje inne materiały, np. tzw. surowce wtórne, do swych realizacji przestrzennych. Brała udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą (Amsterdam, Kolonia)i wystawach indywidualnych (m.in. w 2007 w Domu Literatury - obrazy inspirowane trylogią powieściową D. Adamsa „Autostopem przez galaktykę” towarzysząca sesji o o St. Lemie, lub wystawa animalistyczna w BUW, Dom Literatury, Piwnica pod Baranami, Arsenał 88 i Arsenał po 20 latach,). Prace Brodowskiej znajdują się w kolekcjach w kraju i za granicą.

Urodził się w 1955 w Warszawie.W 1980 otrzymał dyplom na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP w pracowni J. Sienickiego. Jego charakterystycznym stylem jest kojarzony z angielskim "pattern painting" - malowanie znaków graficznych pokrywających równomiernie powierzchnie obrazu. Źródłem inspiracji są często mapy, plany miast, fragmenty przypominające graffiti. Od polowy lat 90-tych, twórczość Tomasza Dominika wzbogaciła technika komputerowa.

Urodził się w 1950 w Katowicach. W 1980 uzyskał dyplom w pracowni Jana Tarasina na warszawskiej ASP. W 1984 ukończył blisko 10-cio letnią pracę nad cyklem "II Strefa", której bohater żył w szarej rzeczywistości tamtych lat, gdzie dominowały brzydota i brud. Od końca lat 80-tych, Janusz Dziurawiec tworzy głownie obrazy, których tematyka związana jest z widokami Bieszczad i Tatr.

W 1981 roku ukończył Wydział Grafiki warszawskiej ASP w pracowni plakatu Henryka Tomaszewskiego. Od 1992 roku tworzy wspólnie z Markiem Sobczykiem graficzną spółkę autorską "zafryki". Zajmuje się malarstwem, grafiką użytkową, plakatem. Stylistyka jego prac nawiązuje do sztuki archaicznej, prymitywnej oraz awangardowej. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, miedzy innymi: Najlepszy Plakat Warszawy (1982), Grand Prix Festiwalu Plakatu w Chaumont (1993), srebrny medal na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie (1998). W swej twórczości często używa sitodruku i prostych programów komputerowych.

Urodziła się w 1957 r w Rangunie w Birmie. Studia w warszawskiej ASP, dyplom w pracowni malarstwa Tadeusza Dominika w 1980 r. Wspólnie z mężem - Tomaszem Dominikiem wystawiali w 1990 na ekspozycji zatytułowanej "Postkomunizm - Kompostmodern". Kobieta i jej zajęcia - to główny temat twórczości O. Wolniak. Ostatnio artystka tworzy obrazy przedstawiające wschodnie kobierce, o motywach prehistorycznych. Uprawia malarstwo portretowe, stworzyła cykl portretów o specyficznym przeskalowaniu, stosuje własne techniki malarskie ; akryl na podkładzie gazet, prace wykonane na kliszach rentgenowskich. Udział w wielu wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą, wystawy indywidualne w prestiżowych galeriach w kraju i za granicą. Prace w zbiorach: Galeria Studio, Warszawa; Galeria Zachęta, Warszawa; Muzeum IIany Goor, Jaffa; kolekcja Marty Tarabuły, Kraków; kolekcja Jacques`a Tourela, Warszawa, Kolekcja Krajowej Rady Biznesu, Warszawa. Lipiec 2009 - wystawa w Pałacu Pod Blachą.

Studiował w warszawskiej ASP, dyplom obronił w pracowni prof. Jacka Sienickiego.Uprawia malarstwo abstrakcyjne skupione na problemie przestrzeni, światła i metafizycznych odniesień.

Urodził się w 1956 roku w Warszawie. Zmarł w 1996 r. w Paryżu. W latach 1970-1973 mieszkał w Afryce, w Kinszasie. W latach 1975-1976 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Tuluzie, a następnie, od 1976 do 1980 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1980 r. otrzymał dyplom w pracowni profesora Jacka Sienickiego. W 1981 roku uczestniczył w aukcji dziel sztuki na rzecz NSZZ Solidarność, zorganizowanej w Muzeum Narodowym w Warszawie. W czerwcu 1983 r. wyjechał do Francji i zamieszkał w Paryżu. Żaden z młodych polskich artystów nie osiagnął wcześniej w Paryżu takiego sukcesu. W 1985 zdobył Prix de la Princesse Grace na 19. International d'Art Contemporain de la Principauté de Monaco. W 1986r. pracował w Cité International des Arts. Do dzisiaj jest żywą legendą warszawskiego i paryskiego środowiska artystycznego.
Bohaterem wyrafinowanych, pełnych wyrazu obrazów artysty jest człowiek. Najczęściej samotny, zagubiony w gwarnej, miejskiej rzeczywistości. Oczekujący pomocy, wsparcia. Christoph Graizon, krytyk sztuki, w jednej z przedmów do katalogu jego wystawy napisał: "Człowiek z obrazów Brudzyńskiego to człowiek z ciała, zmiażdżony w postawie Chrystusa bezsilnego lub ograniczony do kilku linii, rzutów jaskrawych barw rozdzierających czerń, jak krzyk w pustce". Inny słynny krytyk - Jean Jacques Gautier z "Le Figaro" o obrazach Brudzyńskiego powiedział: "W tym są wspaniałe, teatralne gesty".
W 1997 r artysta miał wystawę pośmiertną w warszawskiej Zachęcie.
W 2003 r wystawę twórczości artysty przygotowała Galeria Art New Media w Warszawie.

W latach 1972 - 1978 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni profesora Stanisława Gierowskiego, aneks z grafiki warsztatowej u Haliny Chrostowskiej. Uczyła się także w paryskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jej twórczość nawiązuje do doświadczeń kolorystycznych i struktualnych prac Marka Rothko. Jej obrazy znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych krajowych i zagranicznych.