Zdzisław Beksiński, Jerzy Lewczyński, Marek Piasecki - Neorealizm w fotografii polskiej 1950-1960 | WGW 2016

Nowy bohater w fotografii Neorealizmu przyjmuje postać anioła historii, jego hymn na cześć Boga został przerwany. I kiedy widzi obraz swojego tajemnego imienia, przeobraża się jednocześnie w materię nowego widzenia; ogołoconą z pełni w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. By w końcu stać się jednym z jej ulotnych elementów: pustym podwórkiem, starą koszulą, dziurawymi butami, firanką; tutaj w bliskich mu relacjach, poza wielkim teatrem historii, w pięknie codziennej niedoskonałości odnajduje siebie jako „człowieka ukrytego”.
Nowy bohater otwiera też drzwi w fotograficznym montażu, jak czyni to Jerzy Lewczyński delikatnie zaznaczając ołówkiem linijki wiersza Vasco Popy (pod redakcją Tadeusza Różewicza);
Rozewrzesz ich skrzydla, a przed tobą otwiera się ciemność, pusta ciemność. Żeby prowadziły przynajmniej do jakiegoś drugiego pokoju, albo ogrodu, albo na balkon z pięknym widokiem. Jednak trzeba je otworzyć. Za wszelką cenę trzeba otworzyć te drzwi. Tak, dla przewiewu.

Kurator - Rafał Lewandowski