97

Tytuł wystawy jest fragmentem daty z poprzedniego stulecia. Tytuł spoza „teraz” i z miejsca eks-centrycznego - miasta położonego poza centrum, z wszelkimi konsekwencjami społeczno-kulturowymi tego usytuowania. Miasta o realiach artystycznych zdecydowanie „obok” aktualnego obiegu sztuk wizualnych.
Opole’97 stojące w rozległej kałuży powodzi tysiąclecia jest nieco nierzeczywiste - niewyraźne, dziurawe i fragmentaryczne. Przefiltrowane przez specyficzne zdolności rejestracyjne pamięci i ograniczony sygnał koloru kaset VHS.
Wspólna prezentacja Zbigniewa Natkańca i jego byłych uczniów z opolskiego „plastyczniaka” - Gregora Gonsiora, Tomasza Mroza i Radka Szlagi bierze początek w tej właśnie rzeczywistości. Rzeczywistości oddalonej o dwie dekady, a więc siłą rzeczy nieaktualnej już a także w pewnej mierze niespójnej - podzielonej na cztery, nie zawsze przystające do siebie, pola pamięci autobiograficznej. Wystawa stanowi swoisty hommage à - hołd dla inspirującego nauczyciela - ale jednocześnie ucieka od tej konwencji, stając się artystyczną konfrontacją.

Kurator - Łukasz Kropiowski