Alex Urban - SMOŁA

Alex Urban sięga w swej twórczości do sfery poważnej krytyki społecznej jednocześnie pozostając w estetyce surrealizmu, horroru i fantastycznego kiczu. Postaci na jej obrazach mimo fantasmagorycznych awatarów robią rzeczy, które są dziwnie znajome z prasy, telewizji czy z ulicy. W baśniowo-kolorowym sztafażu, w krainach zapełnionych przez dzieci, księżniczki i postaci z kreskówek artystka prezentuje naturalistyczny koszmar nadużyć, seksizmu oraz społecznych i internetowych patologii. 

Mimo, że obrazy pełne są potwornych postaci Alex Urban nie interesują potworności cielesne ale potworności umysłowe. Deformacje zewnętrzne – podobnie jak w sztuce wieków średnich – to niemal zawsze symptom zwyrodnień wewnętrznych, nieokiełznanej skłonności do przemocy. Bo właśnie przemoc lub jej skutki to motyw przewodni tej twórczości. Przemoc mająca często podłoże seksualne; choć trudno w pracach artystki mówić o seksualności, gdyż ta jest skrajnie zbanalizowana, oderotyzowany, w najlepszym wypadku przaśnie obsceniczna, w najgorszym upadlająca. Georges Bataille twierdzi: „Nie sposób wyobrazić sobie świata, w którym paląca namiętność ostatecznie przestaje nas niepokoić”. Alex Urban wyobraża sobie świat, w którym nie ma już właściwie palących namiętności, są tylko żądze, a międzyludzkie relacje zawsze wiążą się z chęcią „bycia górą” przeradzając się w gwałt – ten symboliczny i ten fizyczny.

[opis wystawy]

Kurator: Łukasz Kropiowski

[Wystawa przeznaczona dla widzów 16+.

Uprzejmie informujemy, że wystawa może zawierać treści negatywnie wpływające na wrażliwego odbiorcę.]