Barbara Gawdzik-Brzozowska - Fragmenty opowieści

W latach 1939-1955 mieszkała w Krakowie, a następnie w Zakopanem. Podczas okupacji uczęszczała do Kunstgewerbeschule oraz Zawodowej Szkoły Krawieckiej. Studiowała na ASP w Krakowie; w roku 1949 uzyskała absolutorium z malarstwa u Eugeniusza Eibischa, a w roku 1952 dyplom z grafiki u Konrada Srzednickiego (w niezwykle rzadkiej technice kamieniorytu). Nigdy potem nie malowała, ani nie zajmowała się grafiką warsztatową.
Już podczas studiów zyskała renomę jako rysowniczka i ilustratorka - najpierw w prasie (m. in. Tygodnik Powszechny, Życie Literackie, Szpilki), a później książek. W latach 1952-q974 zilustrowała kilkadziesiąt książek, przede wszystkim dla dzieci, głównie dla Wydawnictwa Literackiego oraz Państwowych Wydawnictw Muzycznych. Równolegle zajmowała się malarstwem ściennym, początkowo sakralnym (współpracowała przy kościelnych polichromiach w Głogówku, Mogilanach oraz Imielnie), a następnie realizowała liczne murale, przede wszystkim w Zakopanem i okolicy (m. in. plafon Kawiarni MPiK w Domu Turysty, liczne wnętrza w hotelu Zakopane, restauracji hotelu Morskie Oko). Współpracowała przy rozmaitych opracowaniach plastycznych (m. in. Muzeum Auschwitz-Birkenau), projektach architektonicznych (m. in. z zespołem T. Janowskiego I nagroda w konkursie na pawilon polski na EXPO’58 w Brukseli). W drugiej połowie lat 50. i z początkiem lat 60. zajmowała się także projektowaniem mody, mebli, zabawek, odznak, biżuterii itp., po roku 1965 coraz bardziej odchodząc od plastyki użytkowej na rzecz czystego rysunku.
Miała ponad 50 wystaw indywidualnych, w tym kilkanaście za granicą; uczestniczyła w kilkuset wystawach zbiorowych w Polsce i wielu krajach świata. Była laureatką licznych nagród artystycznych (m. in. Złoty Medal Prezydenta Republiki Włoskiej: I Biennale Danza e baletto, Pistoia-Montecatini 1969; Nagroda regulaminowa: V Biennale Rysunku, Rijeka 1976; I Nagroda w dziale rysunku: IV Biennale „Sport w Sztukach Pięknych”, Madryt 1973; II Nagroda w dziale rysunku: V Biennale Sport w Sztukach Pięknych, Barcelona 1975; II Nagroda: XV Salon Humorystów, Knokke-Heist 1975).
Jej prace znajdują się w kolekcjach Muzeów Narodowych w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem, Muzeach Okręgowych w Radomiu, Chełmie, Szczecinie, Bydgoszczy, Przemyślu, Lublinie, Warce i Katowicach, Muzeum Sportu w Warszawie, w zbiorach Hiszpańskiej Rady Narodowej Sportu i Turystyki, Fundacji Bell Co. w Chicago, kolekcji miast Herfordt i Wels i innych kolekcjach publicznych oraz bardzo wielu zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą.