Dariusz Milczarek - Poczekalnia

U Dariusza Milczarka tematyka wyłania się dzięki fotografii. Są to kompozycje figuralne, portrety, człowiek we wnętrzu, postać w codzienności otoczenia i przede wszystkim cień, który  żyje dzięki światłu. Wprawdzie są to malowane konkrety, momentami łatwo rozpoznawalne, jednak większość nie jest wprost, ale ukryta. Bohaterem obrazów w gruncie rzeczy jest graniczność, to co między konkretem a abstrakcją, miedzy jasnością światła a zanurzeniem w cieniu ustanawiane harmonijnie, oszczędnie przy pomocy ciekawej, charakterystycznej dla tempery struktury powierzchni. Owa graniczność, odrealnienie w warstwie strukturalnej, gra pomiędzy światłem i mrokiem, czarne tło, próbują wyrazić tajemnicę świata bliskiego. Zanikanie w mroku portretowanej twarzy, wibracje cienia, witrażowa tafla, zanikanie postaci we wnętrzach jest zwróceniem uwagi na proces, na chwilowość zjawisk życia, w którym malarstwo tą efemeryczność monumentalizuje, zatrzymuje. Fotografia, zwłaszcza wizerunków człowieka, zanim totalnie się rozprzestrzeniła, była czymś odświętnym, posiadała cechy wyjątkowości…

Prof. Stanisław Baj - fragment recenzji pracy doktorskiej Dariusza Milczarka Obrazy światło