Eugeniusz Markowski
Wernisaż: 3 września, godz. 17.00
Na wystawie pokazanych zostanie ok. 60 obrazów powstałych na przestrzeni lat od 1942 do 1999 roku.
Jednocześnie pragniemy Państwa poinformować, że jest to pierwsza tak duża wystawa Eugeniusza Markowskiego
w Krakowie.
Eugeniusz Markowski ur. się 8 listopada w 1912r. w Warszawie. W 1939 - ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych w pracowni profesora T. Pruszkowskiego. Walczył w obronie Warszawy, był ranny. 1940 - 50 - przebywa we Włoszech. Jest członkiem " Libera Associazione Arti Figurative" i bierze regularnie udział w wystawach tej grupy oraz wystawach rzymskiego "Art Clubu". Pracuje jako scenograf w Teatro delle Arti w Rzymie (pod kierunkiem dyr. Dayali) 1948 - pierwsza oficjalna wystawa - udział w Quadriennale malarstwa włoskiego w Rzymie. 1950 - 55 - pracuje jako charge' d'affaires w ambasadzie polskiej w Kanadzie. 1955 - 69 - Dyrektor Biura Współpracy Kulturalnej z Zagranicą Ministerstwa Kultury i Sztuki. 1962 - Pierwsza indywidualna wystawa malarstwa i rysunku w "Zachęcie" otwiera bogatą (ok. 80) listę ekspozycji w kraju i za granicą. 0d 1970 roku był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Lata 80. - w związku z narastaniem tendecji neoekspresjonistycznych w
malarstwie, twórczość E. Markowskiego została na nowo „odkryta“ i doceniona. Jego twórczość malarska został zaliczona do nurtu nowej figuracji, a także uznana za prekursorską w stosunku do ruchu Neue Wilde (Bożena Kowalska, „Polska awangarda malarska 1945 – 1970. Szanse i mity“, 1988 r.).
1984 – Nagroda krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida „Za najwybitniejszą indywidualną wystawę plastyczną w 1984 r. w Warszawie“
1994 – Nagroda artystyczna „Exit“ „Za konsekwentne poszukiwanie nowych znaczeń w malrstwie“;
1998 – Kapituła Nagrody Kolekcjonerów im. Doktora Lecha Siudy – „Wyróżnienie za
całokształt twórczości malarskiej“;
Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Museu de Arte Moderna w Sao Paulo, oraz w licznych kolekcjach krajowych i zagranicznych.
Ważniejsze wytawy indwywidualne i zbiorowe:
1962 – „Metafory“, BWA Sopot, „Zachęta“ Warszawa;
1963 – VII Biennale Sztuki, Sao Paulo;
1964 – Profile IV, Polnische Kunst Heute, Städtlische Kunstgalerie Bochum;
1965 – Wystawa indywidualna malarstwa i rusunku, Galleria Chiocciola,Padwa;
1966 – Wystawa 10 malarzy polskich, Sveagalleriet, Sztokholm;
1967 – Wystawa indywidulana malarstwa, „Zachęta“, Warszawa;
1968 – Six painters from Poland, Royal College fo Arts Galleries, Londyn
1969 – Indywidulana wystawa malarstwa, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin;
1970 – 1000 Years of Polish Art., Royal Academy of Art, Londyn;
1972 – Indywidualna wystawa malarstwa, „Zachęta“ Warszawa;
1973 – Indywidulana wystawa malarstwa, Kunsthalle Mannheim;
1975 – Polskie malarstwo współczesne, Museo de Arte Moderno, Meksyk;
1981 – Indywidulana wystawa, Galeria Studio, Warszawa;
1983 – Wyobraźnia i rzeczywistość, „Zachęta“ Warszawa;
1984 – Indywidulana wystawa malarstwa, „Zachęta“ Warszawa;
1986 – Eugeniusz Markowski – rysunek, Centrum Sztuki Studio, Warszawa;
1989 – The Open Door“, Wystawa Współczesnego Malarstwa Polskiego, Charlotenborg, Kopenhaga;
1991 – Kolekcja sztuki XX wieku w Muzeum Sztuki w Łodzi, „Zachęta“ Warszawa;
1996 – Eugeniusz Markowski – malarstwo, Muzeu Narodowe Szczecin;
1997 – Granice obrazu – malarstwo w Polsce lat 90., Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa;
1998 – Fragment kolekcji, Muzeum Narodowe Poznań;
1999 – Obrazy i rysunki, Galeria u Jezuitów, Poznań;
Powrót
Na wystawie pokazanych zostanie ok. 60 obrazów powstałych na przestrzeni lat od 1942 do 1999 roku.
Jednocześnie pragniemy Państwa poinformować, że jest to pierwsza tak duża wystawa Eugeniusza Markowskiego
w Krakowie.
Eugeniusz Markowski ur. się 8 listopada w 1912r. w Warszawie. W 1939 - ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych w pracowni profesora T. Pruszkowskiego. Walczył w obronie Warszawy, był ranny. 1940 - 50 - przebywa we Włoszech. Jest członkiem " Libera Associazione Arti Figurative" i bierze regularnie udział w wystawach tej grupy oraz wystawach rzymskiego "Art Clubu". Pracuje jako scenograf w Teatro delle Arti w Rzymie (pod kierunkiem dyr. Dayali) 1948 - pierwsza oficjalna wystawa - udział w Quadriennale malarstwa włoskiego w Rzymie. 1950 - 55 - pracuje jako charge' d'affaires w ambasadzie polskiej w Kanadzie. 1955 - 69 - Dyrektor Biura Współpracy Kulturalnej z Zagranicą Ministerstwa Kultury i Sztuki. 1962 - Pierwsza indywidualna wystawa malarstwa i rysunku w "Zachęcie" otwiera bogatą (ok. 80) listę ekspozycji w kraju i za granicą. 0d 1970 roku był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Lata 80. - w związku z narastaniem tendecji neoekspresjonistycznych w
malarstwie, twórczość E. Markowskiego została na nowo „odkryta“ i doceniona. Jego twórczość malarska został zaliczona do nurtu nowej figuracji, a także uznana za prekursorską w stosunku do ruchu Neue Wilde (Bożena Kowalska, „Polska awangarda malarska 1945 – 1970. Szanse i mity“, 1988 r.).
1984 – Nagroda krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida „Za najwybitniejszą indywidualną wystawę plastyczną w 1984 r. w Warszawie“
1994 – Nagroda artystyczna „Exit“ „Za konsekwentne poszukiwanie nowych znaczeń w malrstwie“;
1998 – Kapituła Nagrody Kolekcjonerów im. Doktora Lecha Siudy – „Wyróżnienie za
całokształt twórczości malarskiej“;
Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Museu de Arte Moderna w Sao Paulo, oraz w licznych kolekcjach krajowych i zagranicznych.
Ważniejsze wytawy indwywidualne i zbiorowe:
1962 – „Metafory“, BWA Sopot, „Zachęta“ Warszawa;
1963 – VII Biennale Sztuki, Sao Paulo;
1964 – Profile IV, Polnische Kunst Heute, Städtlische Kunstgalerie Bochum;
1965 – Wystawa indywidualna malarstwa i rusunku, Galleria Chiocciola,Padwa;
1966 – Wystawa 10 malarzy polskich, Sveagalleriet, Sztokholm;
1967 – Wystawa indywidulana malarstwa, „Zachęta“, Warszawa;
1968 – Six painters from Poland, Royal College fo Arts Galleries, Londyn
1969 – Indywidulana wystawa malarstwa, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin;
1970 – 1000 Years of Polish Art., Royal Academy of Art, Londyn;
1972 – Indywidualna wystawa malarstwa, „Zachęta“ Warszawa;
1973 – Indywidulana wystawa malarstwa, Kunsthalle Mannheim;
1975 – Polskie malarstwo współczesne, Museo de Arte Moderno, Meksyk;
1981 – Indywidulana wystawa, Galeria Studio, Warszawa;
1983 – Wyobraźnia i rzeczywistość, „Zachęta“ Warszawa;
1984 – Indywidulana wystawa malarstwa, „Zachęta“ Warszawa;
1986 – Eugeniusz Markowski – rysunek, Centrum Sztuki Studio, Warszawa;
1989 – The Open Door“, Wystawa Współczesnego Malarstwa Polskiego, Charlotenborg, Kopenhaga;
1991 – Kolekcja sztuki XX wieku w Muzeum Sztuki w Łodzi, „Zachęta“ Warszawa;
1996 – Eugeniusz Markowski – malarstwo, Muzeu Narodowe Szczecin;
1997 – Granice obrazu – malarstwo w Polsce lat 90., Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa;
1998 – Fragment kolekcji, Muzeum Narodowe Poznań;
1999 – Obrazy i rysunki, Galeria u Jezuitów, Poznań;
Powrót
