Eugeniusz Mucha - Malarstwo
Eugeniusz Mucha (ur. 1927 r.) jest absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie. Studia w latach 1949-1955 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach prof. Wacława Taranczewskiego, prof. Wojciecha Weissa, prof. Adama Marczyńskiego. Dyplom w pracowni prof. Tadeusz Łakomskiego. Uprawia malarstwo sztalugowe, rysunek, malarstwo ścienne - polichromie w kosciołach. Brał udział w ponad 20 wystawach indywidualnych i około 70 wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzeów w Krakowie, Radomiu, Lublinie, Rzeszowie, Opolu, Toruniu, Bydgoszczy, Szczecinie oraz w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą. Eugeniusz Mucha otrzymał w roku 2000 Nagrodę Okręgu Krakowskiego ZPAP im. Witolda Wojtkiewicza.
Obrazy Eugeniusz Muchy malowane są mocnymi, często dysonansowymi barwami, które obok walorów ekspresyjnych mają także znaczenie zgodne ze średniowieczną religijną symboliką. Artysta często upraszcza i deformuje postacie. Oszczędny i ostrożny w operowaniu malarskim językiem, stosuje czytelny znak, tradycyjną symbolikę i metaforykę, dbając o to, aby być dobrze zrozumianym. Fascynacje ekspresjonizmem i sztuką ludową przenosi na płótno, tworząc niepowtarzalny styl. Interesują go polityczne i religijne aspekty codzienności. Wiele miejsca poświęca macierzyństwu. Swą matkę staruszkę przedstawia na wzór świętych patronek, otoczonych gromadką dzieci. Ukazuje też ojcowski aspekt rodzicielstwa. Zgodnie z patriarchalnym, biblijnym archetypem ukazuje ojca jako mityczną jedynie, dawcę życia i wiedzy.
Powrót
Obrazy Eugeniusz Muchy malowane są mocnymi, często dysonansowymi barwami, które obok walorów ekspresyjnych mają także znaczenie zgodne ze średniowieczną religijną symboliką. Artysta często upraszcza i deformuje postacie. Oszczędny i ostrożny w operowaniu malarskim językiem, stosuje czytelny znak, tradycyjną symbolikę i metaforykę, dbając o to, aby być dobrze zrozumianym. Fascynacje ekspresjonizmem i sztuką ludową przenosi na płótno, tworząc niepowtarzalny styl. Interesują go polityczne i religijne aspekty codzienności. Wiele miejsca poświęca macierzyństwu. Swą matkę staruszkę przedstawia na wzór świętych patronek, otoczonych gromadką dzieci. Ukazuje też ojcowski aspekt rodzicielstwa. Zgodnie z patriarchalnym, biblijnym archetypem ukazuje ojca jako mityczną jedynie, dawcę życia i wiedzy.
Powrót
