Janusz Orbitowski - Teraz

Prezentacja twórczości Janusza Orbitowskiego - artysty z nurtu abstrakcji geometrycznej - będzie miała dwie odsłony.  Można je określić wspólnym mianem Orbitowski znany i nieznany. Pierwsza wystawa to ten "znany” -  Orbitowski teraz prezentująca białe reliefy i czarno-białe rysunki. Natomiast 19 lutego zobaczymy nieznane, wczesne prace Orbitowskiego z okresu końca studiów i początku samodzielnej drogi twórczej - barwne kompozycje akrylowe na papierze z lat 1966-1970.

Jak pisze dr Bożena Kowalska - prace malarskie przedstawione na wystawie budowane są z małych , kilkucentymetrowych prostokątów jak cegiełki, zestawionych w rytmiczne frazy układów geometrycznych. Usytuowane szeregowo w poziome rzędy jak znaki pisma, tworzą na płaszczyźnie tła zwarte i zawsze diagonalnie ukształtowane kolumny. Niekiedy jako wyłączne elementy kompozycyjne obrazu. Kiedy indziej towarzyszą im dodatkowo, ożywiające białą przestrzeń podłoża, pojedyncze prostokątne wypukłości. Czasem też, nadal zachowując ten sam kształt i te same wymiary quasi-cegiełek, występuje w tych białych obrazach relief wklęsły (…)
Jego prace na białym papierze, budowane czarnym tuszem, bardzo cienkimi kreskami, są tak subtelne, tak delikatne jakby utkane były z mgły. Ukształtowane z nich nieregularne formy wyłaniają się fragmentarycznie z przestrzeni, albo odwrotnie: zdają się w niej rozpływać i zanikać. Skojarzenia roślinne nasuwają się nieodparcie. Ze szpilkową gęstością łodygi skrzypu, z misterną strukturą liścia paproci czy ulotnością puchu dmuchawca. Wokół osi kompozycyjnych rysunków kreski są zagęszczone, więc pociemniałe, im dalej od nich - jaśniejsze, na krańcu form postrzępione i wtapiające się w tło. Bywają sprowadzone lub wręcz zamknięte w jajowatą formę owalu (…)