Łukasz Stokłosa - Misfits

W prezentowanych pracach, Łukasz Stokłosa podejmuje temat wcześniej ukryty tuż pod powierzchnią opowieści, jakimi były poprzednie, znakomicie przyjęte wystawy w Zderzaku: Zimowa opowieść (2011), Skład obrazów (2013), Numer 392 (2015).

Misfits to ludzie skłóceni z życiem, niepogodzeni z normami moralnymi narzucanymi przez społeczeństwo. Obdarzeni większą od innych siłą wyobraźni, szukający miłości i mocnych przeżyć. Misfits to osoby wyklęte, wyrzucone na margines, samotne, uciekające w świat sztuki. Opowieść Stokłosy rozwija się, jak zawsze, wielowątkowo. Erotyzm, przepływy uczuć, związki między ludźmi wyrażane są za pośrednictwem sztuki: aktorstwa, literatury, tańca, muzyki. Parabolą życia artysty jest wnętrze weneckiej opery La Fenice, malowane dwukrotnie. Raz jest to widok pustej sceny i kurtyny teatralnej, raz widok ciemnej loży cesarskiej. Granice życia „wyklętych” określa sztuka. Ich życie jest sztuką, a to rzecz niebezpieczna. Dlatego może tak przebija na tej wystawie wątek stary, ale ostanimi czasy zapomniany: duma artysty. Przy całej słabości wewnętrznej, niepewności losu, namiętnościach i niebezpieczeństwach życia wyobraźnią jest to dla osobowości tego pokroju cecha charakterystyczna. Duma to świadomość własnej wartości i wyzwania rzuconego światu.

Misfits to portrety wybitnych artystów: Meryl Streep, Nicole Kidman, Julii Roberts, Georgesa de la Peña, Olgierda Łukaszewicza w ich filmowych rolach dramatycznych. Genialnego Olgierda Łukaszewicza z Brzeziny Wajdy wg opowiadania Iwaszkiewicza (1970). Meryl Streep w fascynującej, podwójnej roli Sary i Anny z Kochanicy Francuza Reisza wg powieści Fowleya i scenariusza Pintera (1981). Georgesa de la Peña w roli tancerza Niżyńskiego (1980).

Dyskretnym bohaterem Misfits jest Karol Szymanowski. Obecność wielkiego kompozytora przywołują widoki wnętrz Willi Atma w Zakopanem, które Stokłosa odkrył na nowo, nasycając je klimatem nostalgii, niedopowiedzeń i własnym poczuciem humoru (gra świateł i cieni!). Uwagę miłośników malarstwa zwrócą zapewne motywy roślinne jako tematy kilku obrazów. Anemony, kaczeńce, kwiaty wiśni malowane przez Stokłosę z czułością i rzadko spotykanym nerwem malarskim przywołują na myśl utwory mistrzów secesji.

Wystawie towarzyszy katalog kolekcjonerski z autografem artysty wydany w nakładzie 40 egzemplarzy numerowanych. Katalog zawiera reprodukcje wszystkich obrazów zgromadzonych na wystawie.