Mirosław Bałka - Arbeitsplatz

Mirosław Bałka w wystawie Arbeitsplatz, czyli „miejsce pracy”, przedstawia nowy projekt specjalnie zrealizowany na zaproszenie Salonu Akademii. Symboliki temu zdarzeniu nadaje ponowna obecność artysty w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, pierwszy raz od czasu jej ukończenia w 1985 roku.
Bałka stworzył projekt rzeźbiarski, który jest okazją do zastanowienia się nie tylko nad miejscem pracy, ale i procesem twórczym, drogą, jaką przechodzi artysta. Twórczość Mirosława Bałki znana jest tym, którzy interesują się sztuką współczesną. Jest artystą od ponad 20 lat istniejącym w obiegu międzynarodowym, ma w dorobku wiele liczących się wystaw w renomowanych muzeach i galeriach. Jego nazwisko wiele mówi historykom, kuratorom, krytykom i kolekcjonerom sztuki współczesnej. Prace artysty znajdują się w największych międzynarodowych kolekcjach sztuki, m.in. w Tate Gallery (Londyn), Hishhorn Museum and Sculpture Garden (Waszyngton), Museet for Samtid-kunst (Oslo), Stedelijk Van Abbemuseum (Eindhoven), The Museum of Contemporary Art (Los Angeles), Kaiser Wilhelm Museum (Krefeld), Museum of Modern Art (Nowy Jork), Muzeum Sztuki (Łódź). Ostatnie prace to słynne How It Is w Turbine Hall Tate Modern w Londynie (2009/2010), a także Fragment, retrospektywna wystawa prac wideo w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (styczeń-kwiecień 2011). Równolegle odbywa się wystawa Ctrl, przygotowana przez Museo Reina Sofia i eksponowana jednocześnie w dwóch miejscach: Museo Reina Sofia w Madrycie oraz w Opactwie Benedyktynów w Santo Domingo de Silos (2010-2011) w prowincji Burgos w północnej Hiszpanii. W Polsce twórczość Bałki gości rzadko i znana jest bardzo fragmentarycznie. Arbeitsplatz jest parafrazą, swobodnie rozwijającą i modyfikującą treść oryginału, zachowującą jednak jego zasadniczy sens. Nawiązuje do słynnego debiutanckiego projektu Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej z 1985 roku, powstałego jako praca dyplomowa na Wydziale Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
2 W twórczości Mirosława Bałki pamięć odgrywa wyjątkową i wieloraką rolę. Dzięki niej artysta określa korzenie i wprowadza do swojej różnorodnej twórczości zarówno tradycyjne, jak i nowe formy artystyczne, w tym również obrazy wideo. Tym razem przedstawia rzeźby w przestrzeni pracowni, wzbogacając ich trójwymiarowość o czwarty wymiar, jakim jest czas – co pozwala mu równocześnie uhonorować miejsce swojej pracy. Równie wartościowa i ważna jak pierwszoplanowy cel artystyczny jest droga prowadząca do jego realizacji. Może do niego zbliżać lub, gdy pominiemy ważny aspekt p a m i ę c i i roli miejsca pracy
towarzyszących realizacjom artysty – może od niego oddalać. Refleksji sprzyja fakt, że przywołując symboliczne „miejsce pracy”, Bałka czyni je prawie niematerialnym w swej ekspresji, niczym poetycka forma japońskiego haiku, do którego twórca nawiązuje w wielu swoich projektach rzeźbiarskich. Ta delikatna forma konkretyzuje się w odbiorze widza. Artysta sugeruje jednocześnie określone konteksty symboliczne lub historyczne, materialne konotacje a nawet ich adres. Mimo bliskości adresu miejsca pracy, prawie na dotyk, bo światowej sławy twórca pracuje w Warszawie i jej bliskiej okolicy, to po raz pierwszy wystawia w uczelni, którą ukończył ćwierć wieku temu. Nie bez znaczenia jest fakt, że Bałka w tym semestrze akademickim zaczął prowadzić zajęcia ze studentami
Wydziału Sztuki Mediów i Scenografii warszawskiej ASP w ramach Pracowni Działań Przestrzennych. Twórczość Mirosława Bałki, poświęcona pamięci, zbiega się z tematem tegorocznego Międzynarodowego Dnia Muzeów. Podczas Nocy Muzeów w Warszawie (13 maja 2011) drzwi Salonu Akademii Sztuk Pięknych będą otwarte do późna.


Powrót