Mojżesz Kisling

Choć współczesna mu krytyka, na łamach prasy przypisywała mu niekiedy konotacje z dawnym malarstwem holenderskim oraz odwoływanie się do XIX-wiecznej twórczości Ingresa, Kisling wypracował własny oryginalny styl. Emaliowe lśnienie, precyzyjna giętka linia, a nade wszystko pewna zmysłowość, towarzyszyły rozlicznym aktom i portretom pędzla Kislinga. Zauważono także pewną manierę w sposobie malowania oczu o migdałowatych kształtach, z czasem w nienaturalny sposób powiększanych. Portretowane postacie upozowane w dość sztywny sposób malowane były na tle pejzażu, czy też płaskiej, niekiedy udrapowanej przestrzeni. Artysta pieczołowicie studiował karnację cygańskich chłopców, czy dziewcząt z Maghrebu. Wprowadzał niekiedy tematykę ludową poprzez stroje bretońskie, polskie, rumuńskie czy holenderskie - noszone przez jego modelki. Malarstwo Kislinga nie stroniło od dekoracyjności w portretach, czy pejzażu, czy w martwych naturach. Szczególne znaczenie w tym względzie miały zwłaszcza kompozycje kwiatowe, które artysta chętnie malował.

Niezwykła osobowość Kislinga pełna radości życia i tworzenia przyniosła mu szerokie uznanie. Kisling w dużym stopniu ukształtował legendę bohemy XIV dzielnicy Paryża. Słusznie zatem nazywano go niekiedy „Księciem Montparnasse’u”.

Na wystawie zobaczymy portrety, martwe natury i pejzaże. Całość ekspozycji zostanie uzupełniona materiałem fotograficznym, pokazane zostaną także katalogi wystaw artysty.

Artur Winiarski