Przemysław Walczak - Dyskomfort

Przemysław Walczak zwraca uwagę na wszechobecność mniej lub bardziej subtelnych zakazów i nakazów stosowanych w przestrzeni publicznej. Proponuje produkty zaprojektowane tak, aby w dyskretny sposób eliminować niepożądane zachowania użytkowników. W obszar wystawy wprowadza  niepozorne elementy architektoniczne, które mają zniechęcać do „niewłaściwych” działań.
Trzepak, na który nie można się wspiąć, balustrada, której nie sposób pokonać, siedziska wyposażone w oparcia, które skutecznie odbierają chęć dłuższego spoczynku, gzyms na ścianie powstrzymujący przed oparciem się czy metalowe kolce odstręczające od pokrytych nimi powierzchni.

Dyskomfort, którego ma doświadczać odbiorca wystawy jest tym samym, z którym mamy do czynienia w miejskich przestrzeniach coraz sprawniej dyscyplinujących swoich użytkowników, tak by pewne zachowania wymuszać, a innym zapobiegać. (...) Związki designu z inżynierią  społeczną mają długą tradycję włączając ambicje totalnego projektowania świata i bardziej partykularne interesy szczodrze inwestujące w  socjotechniki projektowania komfortu.

Wystawa Walczaka pokazuje to, co jest ceną tego komfortu.  Własnoręcznie wykonane i zaprojektowane przez niego obiekty to swego rodzaju laboratorium form i podstępnych technik, których dwuznaczna funkcjonalność stawia pod znakiem zapytania sposoby regulacji funkcjonowania w miejskich przestrzeniach.

[fragmenty opisu wystawy]