Seweryn Mielżyński (1804-1872)

Po Sewerynie Mielżyńskim pozostała dziś nazwa ulicy. Ilu z nas przechodząc po niej pamięta czym się zasłużył? Wystawa ukazuje tę barwną postać, której dokonania w wielu dziedzinach nie są szerzej znane, a te, które podjął na polu sztuki, stały się przecież podstawą dla stworzenia w Poznaniu pierwszej na ziemiach polskich publicznej galerii malarstwa i wieloddziałowego muzeum. Wzbogacanie założonego w1857 roku muzeum Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu zwieńczone podarowaniem wielkiej, liczącej około 400 dzieł kolekcji obrazów od XV- XIX wieku połączył Mielżyński z zabezpieczeniem bytu Towarzystwa poprzez zakup gruntu pod budowę gmachu muzeum i ustanowienie rocznej renty na jego rzecz. Seweryn Mielżyński miał dwie pasje życiowe: sztukę i politykę, rozumianą jako działania na rzecz niepodległego państwa polskiego. Jako artysta zajmował się z powodzeniem malarstwem osiągając najlepsze rezultaty w dziedzinie pejzażu. Podejmował również tematy religijne, a te obrazy zachowały się najpełniej w kościele parafialnym w Miłosławiu. Dał się poznać jako architekt rozbudowując własny pałac, dodając do niego galerię obrazów, wznosząc zameczek myśliwski. Zaprojektował i pobudował dzwonnicę kościelną i pomnik zwycięskiej bitwy miłosławskiej z 1848 roku. Mieszkańcom miasta wzniósł szkołę, a pracownikom swojego majątku domostwa. Jemu zawdzięczamy kaplicę grobową, swoisty pomnik gen. Jana Henryka Dąbrowskiego w Winnej Górze. Pałac Mielżyńskich w Miłosławiu był ważnym ośrodkiem literatury, muzyki i sztuki łączącym artystów polskich z wszystkich trzech zaborów. Równocześnie był silnym ogniwem w niepodległościowej konspiracji, a jego właściciele nie odmawiali sił i środków służących odrodzeniu państwa, z biegiem czasu upatrując większej w tym względzie skuteczności w działalności organicznikowskiej.

Mielżyński kolekcjoner sztuki, to ciągle nieodkryta księga. Jego bogata działalność została przywołana poprzez różnorodne zabytki, liczne dzieła sztuki zwłaszcza malarskiej, w tym po raz pierwszy w znacznej liczbie prezentowane prace samego Mielżyńskiego. Wystawa dzieli się na dwie części Vitae i Opus ukazując doczesne dokonania i trwałe rezultaty dalekosiężnych planów Seweryna Mielżyńskiego.

Na szczególną uwagę zasługuje nadzwyczaj cenny album Teofila Lenartowicza z licznymi dziełami plastycznymi i pierwszymi fotografiami ówczesnych twórców, znanych osobistości i interesujących miejsc.

Kuratorzy - Tadeusz Grabski, Agnieszka Murawska, Ewa Siejkowska-Askutja