Urszula Śliz - Nieznane miejsca

W koncepcji autorki, nieznane miejsca, pozornie nierozpoznane, zaczerpnięte z krajobrazu miasta, pokazują w obrazach istnienie dwóch części. Jedna jest oparta, na konstrukcji układów płaszczyzn przynależnych do aktywności człowieka, drugą na półkulistych krzywych przypisanych do praw natury.

Tradycyjne środki malarskie stwarzają niedosyt wypowiedzi, dlatego w przedstawionych pracach zastosowano materiały i techniki eksperymentalnie. Nakładanie wielu warstw i użycie przezroczystych folii w budowaniu kompozycji ma podkreślić wieloznaczność i nakładanie się wyrazów wizualnych w budowanej nowej, umownej rzeczywistości.

Wyraz wizualny ujęty jest w mikro i makro skali – jakby pod mikroskopem umieszczono próbkę, dla przyjrzenia się subtelnym detalom. Abstrakcja nie zamienia się w symbole, ale ociera się o pamięć znaczenia pojęć.

Prezentowane obrazy wypracowane zostały w systemie laboratoryjnym. Spójność cyklu oparta jest na koncepcji. Wizualizacja poszczególnych etapów pracy wydawać się może, w pobieżnym oglądzie, poddana dużemu zróżnicowaniu wykonania dzieł. Jednak wnikliwa uwaga odbiorcy pomoże odkryć elementy wiążące i spoistość cyklu prac. Zestawienie połyskliwości i matu powierzchni folii z wyrazistym rysunkiem, użycie fotografii zatracającej swoją podstawową cechę - nośnika zapisu obrazu realności, w połączeniu z materią srebrnego aluminium tła, tworzą odniesienia do treści artystycznej wypowiedzi. Rezultatem końcowym nie jest efekt estetyczny.

[z opisu do wystawy]