Maksymilian Novak-Zempliński - Agitabilis

Agitabilis – „lekko poruszający się”... Takie można odnieść wrażenie patrząc na sterowiec zawieszony w księżycowym krajobrazie. Lekko poruszają się też trawy na wietrze w pejzażach artysty. Malarstwo Novaka-Zemplińskiego, określane czasami mianem realizmu fantastycznego lub współczesnego symbolizmu, bez wątpienia charakteryzuje dążenie do warsztatowej perfekcji. I to właśnie mistrzowskie opanowanie warsztatu, które nie jest dziś oczywistym wykładnikiem dobrego malarstwa, ułatwia uchwycenie subtelności, precyzyjne budowanie szczególnych nastrojów.

Artysta tworzy światy magiczne, wprawdzie osadzone w rzeczywistości, niemniej zawsze z jakimś nierealnym elementem, niecodzienną atmosferą, niezwykłym światłem. Nie występuje tu żadna uniwersalna symbolika, która wewnętrzną rzeczywistość artysty zamieniłaby w przestrzeń konwencjonalną, łatwą do opowiedzenia. Maksymilian Novak-Zempliński świadomie nie tytułuje swych obrazów, aby nie zubożać odbiorcom stworzonego przez siebie wyobrażenia. Treść każdego dzieła wypełnić ma określona wrażliwość i osobiste doświadczenie odbiorcy.

- Lubię, kiedy mój obraz mnie zaskakuje – mówi artysta. - Najpierw jednak obraz pojawia się w umyśle jako pewne dające się uchwycić wrażenie, możliwe do naszkicowania. Zostaje ono potem wielokrotnie przetworzone, zanim wreszcie osiągnie pożądaną formę – opowiada Novak-Zempliński.

Sztuką immanentnie związaną z malarstwem jest muzyka, która zmienia się tak często, jak zmieniają się nastroje przy tworzeniu. Tłem do obrazów prezentowanych na krakowskiej wystawie będą utwory Roberta Richa, często towarzyszące Maksymilianowi Novakowi-Zemplińskiemu podczas pracy.





Powrót