Mieczysław Wiśniewski - wystawa malarstwa

Wystawa prof. M. Wiśniewskiego w Galerii 72 chełmskiego muzeum ma charakter przekrojowy. Pokazuje 52 dzieła autora z lat 1955–2014, starając się zasygnalizować poszczególne okresy jego dokonań. Prezentuje jego martwe natury z lat 50., ujawniając zamiłowanie malarza do syntezy, geometryzacji formy, ukazywania przedmiotu w strefie światła i cienia. W kolejnej odsłonie artysta odchodzi od sztuki przedmiotu, by włączyć się w nurt malarstwa materii. Zespół prac należących do tej tendencji ujawnia struktury przetartych i prześwitujących worków, zgniecenia i pofałdowania surowych tkanin, brak elastyczności i sprężystości sztywnych brezentów i skór. Prace te, nobilitujące do rangi sztuki materiały zużyte, szczególnie dzisiaj – mimo upływu pięćdziesięciu lat – przemawiają szczególnie nośnym i wciąż aktualnym rodzajem przesłania. Ten rozdział swojej twórczości podsumował artysta wystawą w słynnej Galerii Krzysztofory w Krakowie w 1973 roku. Na przełomie lat 70. i 80. malarz dojrzał do nowej estetyki i nowej koncepcji dzieła. Zaczęły powstawać „Układy sferyczne”, które artysta rozwijał do końca swych dni. Kompozycje uzyskane „tapicerską” metodą, emanują geometrycznym ładem i logiką przesłania. Jak podpowiadał sam autor  –  „wklęsłe i wypukłe przestrzenie oraz materie lśniące i matowe, pozwalają obserwować zmienną grę refleksów i cieni, zacierając granice między iluzją głębi i rzeczywistością realną. W tym swoistym teatrze światła, ruch widza animuje życie reliefu, pozbawia obraz cechy klasycznego trwania w swej niezmienności”.