Zofia i Roman Artymowscy - Malarstwo, grafika, collage

Wystawa pary nieżyjących artystów przedstawia dzieło, które jeszcze za życia autorów cieszyło się wielkim uznaniem i wniosło znaczący wkład w dzieje naszej awangardy powojennej. Już kilka dekad wcześniej ich malarstwo prezentowane było w przestrzeni Galerii 72 – Zofii Artymowskiej (1923−2000) w 1976 roku, zaś jej męża Romana (1919−1993) w 1982 roku. Obecny pokaz łączy ze sobą dokonania dwojga twórców, dając możliwość analizy utworów każdego z nich, kreując pole do porównań, próby znalezienia punktów stycznych, pokrewnych komponentów czy wartości pikturalnych. Oboje byli absolwentami Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując dyplom w pracowni słynnego kolorysty Eugeniusza Eibischa. Spod ich ręki wyszły polichromie kilku kamienic Starego i Nowego Miasta w Warszawie, nad którymi pracowali w latach 1953−1956. Znaczący wpływ na ich twórczość miały liczne podróże, ale trwałe piętno na ich dziele odcisnęły kilkuletnie – związane z nauczaniem w tamtejszej uczelni artystycznej – pobyty w Bagdadzie. Światło, przestrzeń, architektura, rozległe pustynne krajobrazy Bliskiego Wschodu, ukształtowały nowe spojrzenie na formę, kolor, strukturę, topografię ich malarskich rozwiązań. 

Zofia Artymowska, odchodząc od wypowiedzi w technice mozaiki czy monotypii, sięgnęła po pędzel, farby akrylowe i olejne, kreując najbardziej donośny i dojrzały zarazem, rozdział swej twórczości. U progu lat 70. zamieniła barwne abstrakcyjne układy z kostek kamiennych na kompozycje malarskie, które nazwała „Poliformami”. Od tej pory moduł w kształcie walca zdominował jej wypowiedź na płótnie, dając wrażenie poślizgów światła, ruchu, wibracji, które poparte odwagą zestawień kolorystycznych, nabrały znaczenia jednego  z najbardziej nośnych przykładów  wizualizmu w polskim malarstwie. Z biegiem lat „Poliformy” przełożyła na technikę kolażu, przenosząc urodę swych kompozycyjnych rozstrzygnięć na język  kameralnej wypowiedzi, znaczonej kontrastami czerni i bieli. 

Roman Artymowski, wybitny akwarelista, czuły kolorysta, w połowie lat 70. swój program artystyczny przełożył na technikę akrylową, tworząc obrazy o wyabstrahowanej geometrycznej formie, które robiły wrażenie pejzaży z dominującą nad nimi regularną kulą słońca. Dekoracyjne w swej wymowie rozwiązania kompozycyjne, przyjmujące format prostokąta lub kwadratu o romboidalnym kształcie, szczególne prerogatywy oddawały światłu, barwie i przestrzeni je formującej. 

Wystawa w Galerii 72 przypomina dzieło dwojga wybitnych twórców, idąc śladami ich sztuki od lat 60. minionego stulecia aż po ostanie dokonania, jakie stworzyli w swym niezwykle pracowitym i kreatywnym życiu. 
 

Kurator wystawy: Jagoda Barczyńska

Jagoda Barczyńska 

Wernisaż wystawy: 24.08.2018, godz. 18.00

Współpraca: Ireneusz Pradun
Miejsce wystawy: Galeria 72 Muzeum Ziemi Chełmskiej, ul. Lubelska 55, 22-100 Chełm.
Czas trwania wystawy: 25.08.- 31.10.2018